Het is weer zover. De Kinderboekenweek is begonnen. Ik houd van boeken en die liefde heb ik door kunnen geven aan mijn kinderen, dus verheugen zij zich net zo veel als ik op het boekenfeest (zoals wij dat thuis noemen). Nu is het bijna elke dag boekenfeest bij ons thuis, maar nu doet een groot deel van het land daar ook aan mee. Ook school draagt haar steentje bij.
Het thema van dit jaar ‘Voor altijd jong’ valt goed in de smaak bij opa’s en oma’s, want velen togen naar school om voor te lezen. Heel ontroerend vind ik dat, zo een groepje guppies rond de benen van een oma, volledige aandacht en overgave en dan zo een oma die haar best doet om zo mooi mogelijk of zo grappig mogelijk of zo spannend mogelijk voor te lezen. Dat kan niet anders dan het recept zijn om voor altijd jong te blijven.
Als moeder vind ik het ook bijzonder om te zien hoe je eigen moeder omgaat met je kinderen. De aandacht die ik zelf af en toe gemist heb, zie ik nu wel volledig aan mijn kinderen gegeven worden. Dat is mooi.
Om het boekenfeest te vieren mogen de kinderen een boek uitkiezen. Cato kiest een spannend boek over een weerwolf en de keuze van Rika valt op een editie van heksje Foeksia die ze nog niet heeft. En ik, ik verwen mezelf met de dichtbundel van Plint ‘Lees maar lang en wees gelukkig’ (fantastische titel) en het tijdschrift Dichter van Plint. Daaruit wil ik een gedicht citeren. Het is van Jos van Hest en heet Opa:
Toen mijn opa doodging
gaf hij zijn gouden trouwring
aan mijn oma
maar zijn gouden kiezen
nam hij mee in zijn graf
Biancaschrijftblog 