een blik in haar ogen
mijn eigen waarde
vliegt via het open raam
zo naar buiten

hard gewerkt om het te behouden

daar denkt zij niet aan
als ze ongevraagd
binnen komt, de ruimte
opeisend

lang gedaan over dit vertrouwen

therapie, zelfhulpboeken
urenlange yoga sessies
wandelingen en
geleide meditaties

een fundament herbouwen

zou het ooit klaar zijn
dichte ramen, rechte muren
een laag verf om die blikken
buiten te houden

en dan volop van mezelf houden

wat is dat toch met inspiratie
het verrast, sprankelt
is eigenzinnig
doet wat ze wil
afspraken kun je niet maken
dat past niet bij haar

ze geeft kleur of laat die zien
drukt zich uit in melodieën
beweging, tinteling
is niet te vangen
en al helemaal niet te dwingen
komt en gaat net zo onverwacht

het lijkt op de lente
opeens is daar de bloesem
de bomen vieren feest
de zon hervindt haar kracht
ik denk aan Hockney
inspiratie borrelt

als dromen konden praten
bij het ontbijt zouden ze
woorden achter elkaar zetten
zinnen vormen
beelden schetsen
een leeg canvas
vol kleuren
het verhaal begint met het einde
of ergens in het midden
er is nooit een begin
alles verdwijnt of
danst opeens in de lucht
tuimelend naar beneden
in gevecht met een
gezichtloze tegenstander
en opeens een dreun
een repeterend geluid
hier eindigt het verhaal
de droom zwijgt

voor verandering
wil ik loskomen
van de schaduw
het licht binnen laten
het perspectief
ondersteboven plaatsen
herschrijven van het verhaal

voor verandering
wil ik de waas
wegpoetsen
de ramen open zetten
mezelf binnen laten

voor verandering
wil ik het monster
in de bek kijken

verandering wil ik