achterstand

ik verwonder me
over het woord achterstand

over welke stand hebben we het dan
waar staan we precies
achter en hoeveel

een achterstandspositie
een leerachterstand
het op achterstand staan of zijn

het impliceert allemaal
een eerste vast gegeven
maar als je dat nu niet kent
of je bent daar niet
zou je dan nooit een
voorstand kunnen hebben
alleen maar een achterstand

de gedachte maakt me radeloos
ongemakkelijk
ik weet het niet
net zomin als ik begrijp
waarom deze woorden achter elkaar
gezet worden
zinnen vormen

sta ik nu op een achterstand
zinachterstand
dichtachterstand

ik verwonder me

geef het op!

boekengeluk

heel veel boeken
vertelde verhalen
opgeschreven levens
onbekenden worden vrienden
familie zelfs

emoties worden gedeeld
levens geleefd

ik denk nog vaak aan Onno en Max
de familie Wertheim
Jip en Janneke
aan het leven, de dood
van Ischa bijvoorbeeld

al die levens
al die doden
ik voel ze
heb ze nodig

om aan te laven
te spiegelen

maak mijn leven mooier
boeiender, bloeiender
spannender

ze laten me leven
prikkelen mijn zintuigen
ze staan aan
ik ga aan

heel veel boeken
nog vele woorden
zinnen te gaan
levens te kennen
levens te leven

heel veel boeken
maken boekengeluk

Arrivé

Ik heb het geraden
zag het in de weerspiegeling
van de wolken
in het meer

Voelde het aan
de trilling vanuit
de aarde in
mijn onderbuik

Hoorde het in je stem
zacht gefluister
zochten de woorden
de ingang van mijn gehoor

de boodschap zowel
duidelijk als
onheilspellend
direct ontvangen

Liefde is gearriveerd

in wankel evenwicht

het schrijven van een gedicht
vereist het zoeken naar een wankel evenwicht
het afwegen van de woorden
de juiste woorden
de meest passende woorden
die samen vloeiende zinnen vormen

met voldoende emotie
overpeinzing en beschouwing
maar onthouden van pathetische toestanden

een wankel en broos evenwicht
een oefening in de nobele kunst
der woordgebruik
poëzie geheten

durf ik een poging te wagen
is er voldoende bagage om de
woorden in mee te dragen
en waar moet dit dichtsel
over gaan

de liefde zeker, altijd weer de liefde
of begeef ik me op gevaarlijk terrein
van de losse, pathetische
puberale smart
kreten uit het hart
afkomstig van een meisje

laat me schrijven over het schrijven
het bevrijden van de woorden
ze gunnen aan lijnen in een schrift
een leeg blad in een blog

dat zou ik kunnen schrijven
dat schrijven zorgt voor het vinden
van het wankele evenwicht
dat het me laat balanceren
zoals het leven van alledag
telkens een oefening is

laat mij mijn gang maar gaan
met die woorden
ze blijven toch bij mij
hier
gekoesterd
in wankel evenwicht