Echt

Van de week kwam ik een leraar van mijn oude basisschool tegen. Hij liep met een groep mensen en was druk aan het vertellen.  Armen en benen deden mee. De groep keek hem aandachtig aan en ze luisterden naar zijn verhalen. De leraar in ruste was drukker dan ooit. Momenteel speelde hij de rol van gids. De groep mensen hadden allemaal ravenzwart haar en een licht bruine teint. Ze kwamen uit Syrië en Afghanistan.

Vluchtelingen. Echte vluchtelingen. Ik stond oog in oog met ze en maakte een praatje. Ze vonden alles mooi. De oude gebouwen. Het eten was ook mooi en het weer. Nou ja, best mooi maar vooral koud.

Geen moment voelde ik weerstand of angst. De mannen hadden me niet aangerand en riepen ook niet dat ik in naam van hun God dood moest. Een bijzondere ervaring die de werkelijkheid een stuk dichterbij bracht. Heel anders dan het nieuws of de krant. Echt contact met echte mensen. Hoe kort deze ontmoeting ook was het heeft veel betekent in mijn gevoelswereld.

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s