Familie

Ik heb vannacht gedroomd over mijn familie. De familie van vaders kant.
Ze zaten allemaal in een kring. Er zaten ook andere mensen tussen, een bekend actrice waarvan ik de naam niet weet en een collega. De situatie voelde vreemd aan. Het was warm en ik stond ergens in het midden. Nu heeft een kring niet echt een midden, maar ik stond ergens in die kring en alle ogen waren op mij gericht. Dus het voelde als een midden.

Mijn zus was er ook en die stond in de schaduw, achterin. Ze huilde. Ik hoorde mezelf schreeuwen. “Jullie zijn helemaal geen familie. We delen dan wel hetzelfde bloed, maar zeker geen gevoel. Ik kan daar prima mee leven, maar mijn zus niet. Jullie hebben haar in de steek gelaten en dat is schandalig. Jullie zijn geen familie.” Ik schreeuwde zo hard dat ik er in mijn droom keelpijn van kreeg. Iedereen keek naar me met verbaasde blik. Ik zag oom Wim, die zo vreselijk veel op pappa lijkt. Tante Lil die aan haar sjaaltje zat te trekken en aan haar vingers pulkte. Ze had rode wangen. Oom Henny staarde naar de grond. De kinderen van de ooms en tante waren er ook, maar die zag ik heel vaag.  De dame naast me tikte me aan en zei: “Het spijt me verschrikkelijk. Ik erken alles. Weet je misschien welk formulier ik het beste kan invullen om het goed te maken?” Ik begon te stampen, mijn zus begon nog harder te huilen en ik riep tegen de menigte (want inmiddels was er een menigte rondom me verzameld) “een formulier, fuck toch op met je klote formulieren, net alsof de wereld daar beter door wordt”.

Ik schrok wakker en had het bloedheet. Mijn keel was dik en mijn tong lag als een droge lap in mijn mond. Ik keek op mijn mobiel en zag dat het kwart voor negen was. Ik deed het licht aan en binnen een seconde stond mijn jongste dochter naast mijn bed een dansje in haar blootje te doen. Ik moest nog even bijkomen van alles, maar schoot in de lach.

De familie die ik van mijn vader heb gekregen betekent niets meer voor me. Lange tijd heb ik het daar moeilijk mee gehad. Nu niet meer. Ik gun ze het beste leven wat ze kunnen leven. Ik hoop dat ze leven in goede gezondheid en omringd worden met liefde en geluk. Contact hoef ik niet meer. De zin uit mijn droom blijft telkens terugkomen: we delen hetzelfde bloed, maar geen gevoel.

Zonder gevoel,  geen verbinding en zonder verbinding is er niets. Nu ik een gezin heb voel ik dat ik een eigen familie opbouw. Een familie die naast bloed ook gevoel deelt, nu hopelijk ook in de toekomst.

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

2 gedachten over “Familie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s