Grease

Ik lag gisterenavond op de bank en zapte zo wat langs de kanalen. Manlief was ergens aan het klussen, dus ik had het rijk alleen. Twee katten op schoot, kop thee erbij en zappen maar. Op het moment ben ik even uitgekeken op TLC en voornamelijk de programma’s die ze uitzenden met hysterische vrouwen die een trouwjurk gaan kopen met een budget waarmee een gezin in de bijstand drie jaar van kan leven. Geen TLC dus.

Na wat onrustig heen en weer gezap kwam ik op RTL8 en onmiddellijk trokken mijn mondhoeken omhoog en sprongen de lachrimpels in mijn gezicht. Wat maakte dat ik in een gelukzalige toestand verkeerde? Grease. Die losse heupen van John Travolta, die jurken van de Pink Ladies en al die fantastische klassiekers en danspasjes. Zwijmel, zwijmel. Ik geef het toe. Na de nodige actie en testosteron van The Expendables, was ik nu toe aan pure zwijmelarij. Oh die Kenickie, stoere kerel met mini hartje. Eigenlijk een enorm softie. Met zijn uitspraak “A hickie from Kenickie is like a Hallmark card.” Briljant.

Toen ik een jong meisje was, heb ik de film tientallen keren gezien. Wat me nu opvalt (opeens) is hoe grappig de film eigenlijk is en dat er een aardig feministisch standpunt wordt ingenomen. Met recht kan je dit een klassieker noemen. Geen grote visuele effecten, geen enorme decors, geen 3D-toestanden, maar pure dialogen, overdreven acteerwerk en oprechte blijheid. De wereld is mooier met Grease er in. Ben benieuwd of mijn meiden als ze oud genoeg zijn ook gaan zwijmelen.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s