Piemel

Op het schoolplein wordt door ouders regelmatig gesproken over van alles en nog wat. Heel vaak gaat het over de school en/of de kinderen. Vandaag zat ik naast een moeder op het bankje rond de boom te wachten totdat de kinderen uit de deur kwamen gestormd. Het was goed toeven op dat bankje want de zon scheen heerlijk op mijn gezicht. Langzamerhand kwamen er meer moeders bij staan. Ik vertelde dat gisteren een vriendje kwam spelen en dat ik niet weet hoe het kan, maar het al heel snel over zijn piemel ging en dan met name de grootte daarvan. Let wel, de jongen in kwestie is al bijna vijf jaar.

Hij mocht gisteren bij ons spelen. Toen ik de kinderen van school haalde gaf ik ze allemaal de opdracht mee om nog even naar de wc te gaan, aangezien wij afgesloten waren van het water. De jongen in kwestie zei tegen me: ‘ik ga niet meer naar de kleine jongens wc. Ik kan al makkelijk naar de grote jongens wc, want ik hem namelijk een enorme grote piemel.’Goed, deze informatie moest ik even laten inwerken en om te voorkomen dat ik keihard in de lach zou schieten, draaide ik me snel om en liep naar buiten onder het mom ‘ik wacht daar wel’.

Nu heb ik twee dochters en wordt er bij ons aan tafel niet zo heel veel over piemels gesproken, maar als we het er over hebben dan gebruiken we het woord “piemel”. Ik vind dat een lief en onschuldig klinkend woord. Pieieie….mel. Die twee lettergrepen, “pie” dat in eerste instantie iets engs wiskundigs bij me oproept en “mel” waarbij ik aan Mel en Kim moet denken, een oud jaren negentig zangduo. Nou ja, dat slaat allemaal nergens op.

Tijdens het gesprek op het schoolplein ging het al snel over de verschillende piemels die er bestaan en dat die kleintjes verrassende dingen met die piemels kunnen zonder dat daarbij eerste hulp gezocht hoeft te worden.

Vervolgens kwamen we op het vergelijk met het geslachtsorgaan van de meisjes onder ons en dat we tot de conclusie kwamen dat daar helemaal niet zo een leuke, lieve en onschuldige naam voor is. Tja, je kunt het poesje noemen of doosje, maar omdat je het verkleint maakt het nog niet leuk, lief en onschuldig. Vagina vonden we allemaal nogal klinisch en spleet, plasser, gleuf, vajayjay, flus, pruim, flamoes, kutje dekt gewoonweg niet de volledige lading. Redelijk radeloos staarden we elkaar aan. Hoe moet dit nu verder? Voordat we daar een antwoord op konden geven, vloog de deur open en stormden die kleintjes met die piemels en dat andere onbenoembare orgaan naar buiten en waren we alweer kwijt waar we het over hadden. Eén moeder fluisterde nog wel tegen me: ‘wel weer leuke inspiratie voor je blog.’

Deze blog is dan ook mede mogelijk gemaakt door de enorme grote piemel van …

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Eén gedachte over “Piemel”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s