Stapelgedicht

In 2011 deed ik voor het eerst mee met de Kunstroute in Tholen. In mijn eigen hal exposeerde ik stapelgedichten en “gewone” gedichten. Stapelgedichten zijn boektitels die onder elkaar worden gestapeld en op die manier een gedicht vormen. Hieronder is een voorbeeld.

Het mooiste gedicht
In wankel evenwicht
Een nagelaten verhaal
Op de rand van de taal
Verlichting van hart en geest
Het witte feest
Wie schrijft…
De verhalen
van oude mensen, de dingen die voorbijgaan
De keerzijde van het lot
Een onafwendbaar einde
Ik ben niet bang
Ik heb tien benen
Honderd dwaasheden
een tafel vol vlinders
Een eigen huis
Een schitterend brein
Vogels zonder vleugels
Danseres zonder benen
Mannen van staal
een nieuwe aarde
Het Paradijs
Zo God het wil
Heb mij lief

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s