Titelloos

Donkere ogen staren me aan,
een blik veelzeggend
of juist woordenloos, beeldloos,
ongrijpbaar in betekenis.

Wat wil je me vertellen,
over pijn of verdriet
over leven en lijden
over de groeven in je lijf
die geamputeerde delen
die verhalen meer dan je
in woorden kunt uitdrukken.

Je handen hoog in de lucht,
graaiend, grijpend,
hopend op de vlucht van het bitter,
de smaak van vervlogen tijden.

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s