O

Als mijn inspiratie me tijdelijk heeft verlaten, even met de bus naar de stad is om nieuwe gedachten op te doen, dan zoek ik hulp en steun bij mijn boeken en dan in het bijzonder mijn gedichtenbundels. In de jaren heb ik er vele verzameld. Een zeer divers poëzie landschap binnen handbereik. Dan pak ik een bundel, zo maar willekeurig, blader er door heen en laat me mee sleuren in een wereld.

Vanavond kwam Jan Eijkelboom langs en greep mij door de titel van zijn bundel “wie niet vlucht raakt ingedut”. Mooi.

Mijn oog valt gelijk op het volgende gedicht, genaamd O.

O, dat ik ooit nog eens
een vers met o beginnen mocht,
dat het dan ongezocht een ode
werd waarin zeg maar een dode
dichteres tot leven kwam
of wel een warmlief lijf
tot marmer werd waardoor
voor wie daarvoor gevoelig is
een adem ging als wat het
leven nu voorgoed betrapt.

Maar nee, wat bij mij ingaat moet bezinken,
verdicht zich tot een sprakeloos substraat
dat roerig wordt en uit wil breken
en soms vermomd de mond verlaat.

O, klonk het nog eens ongehinderd.

Een ode aan de O. Fantastisch. Elk woord hierna dreigt afbreuk te doen aan het gedicht. Dus verzucht ik: Ooooooo.

 

 

 

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s