Veertig

Mijn veertigste levensjaar stormt op me af. Eerst was ik een dertiger, daarna nog maar net negenendertig, toen was het dat ik pas over een half jaar veertig zou worden en nu, nu gaat het echt hard, nog zes nachtjes slapen, zoals mijn kinderen nauwgezet voor me bijhouden. Dan is het zo ver. Wat dan eigenlijk?

Uiteraard verandert er helemaal niets als ik zondag wakker word en ik veertig ben geworden. Maar toch, nu het zo dichtbij komt voelt het wel als iets groots. Het veertig zijn staat voor mij toch gelijk met volwassen zijn, met verantwoord bezig zijn, met “nu heb ik het leven wel door”- gevoel en met “de eerste helft is voorbij”-gedachte. Ongemerkt schieten die gedachten steeds vaker door mijn hoofd. Ik hecht er meer belang aan. Vaak denk ik aan mijn vader. Hij werd 35 jaar en dat vond ik toen ik 13 jaar was toch stiekem best wel oud. Inmiddels weet ik wel beter. 35 jaar is nog helemaal niet oud en veertig evenmin. Maar zeg dan zelf, is er ooit een mooie leeftijd om dood te gaan? Ik weet het niet. Zou iemand van 86 die nog vol in het leven staat klaar zijn om te sterven. De buitenwereld zegt dan ‘een mooie leeftijd om te gaan.’ Dat bepaalt toch iedereen voor zichzelf, wat een mooie leeftijd is?

Veertig kaarsjes zullen niet op mijn taart staan, maar ongemerkt laat ik deze dag ook niet voorbij gaan. Ik voel me dankbaar dat ik gezond ben en dat ik dit prachtige leven mag leiden. Ik schrijf dit op een moment dat ik moe ben, mijn hoofd vol aan het raken is met pijnscheuten en mijn nek vast zit. Maar ik zie het wel. Het geluk omringt me als een deken van dons. Ik kan er niet om heen en wil dit ook niet. Het is goed.
Ik ben dankbaar voor mijn man en kinderen en mijn familie en vrienden. Veertig zorgt voor stabiliteit, zekerheid, verantwoordelijkheid, maar zeker ook met geluk. Ik weet wie ik ben. Ik weet inmiddels een beetje hoe het leven in elkaar zit en ik weet waar het om draait. Aandacht en liefde, voor jezelf en voor de mensen om je heen. Dus, kom maar op met die taart. Ik zet er zelf wel een kaarsje op.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s