Prutselen

Vandaag stond in het teken van knutselen en prutselen met kleuters. Ontzettend leuk om die kleine mensjes met hun tongetjes uit hun mond en hun kleine vingertjes vol verf en lijm de leukste paascreaties te zien maken.
Ze voelen zich compleet op hun gemak, geven alles in het moment en zijn een lichtend voorbeeld voor alle grote mensen die erbij waren.

De volgende gedachte kwam op en het gedicht, dat al eerder op mijn papier was neergestreken, vroeg me vandaag om aandacht. Zo heb ik zelf toch ook nog wat geknutseld en prutseld.

Was ik maar verlicht,
dan maakte ik de wereld lichter.

Ga

Geen moment uit mijn gedachten
altijd klaar om op te staan
in beeld en geluid
probeer ik je te vatten
maar telkens glip je
uit mijn handen.

Wat kan ik nog meer
doen, dan mijn armen
naar je uitsteken
mijn vingers door
je haren laten glijden.

In de zee van je ogen
lees ik je verhaal
ik beloof je dat ik
zal horen.

Nooit uit mijn gedachten,
laat ik je gaan

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s