Respect

Vandaag is mijn inspiratie niveau ergens onder het vriespunt beland. Toch schrijf ik deze blog, omdat ik niet wil opgeven. Het is me al te vaak gebeurd dat, ik ergens aan begon en zodra de nieuwigheid er af was en ik verveelt raakte, ik stopte. Ik ben van nature een doorzetter. Was ik dat niet dan had ik nooit een titel voor mijn naam mogen zetten en had ik nooit twee gezonde kinderen gehad en woonde ik nooit in dit huis en waren mijn lief en ik dit jaar niet 20 jaar samen.

Ook op mijn werk houd ik vol, vaak langer dan de meeste anderen. Die zijn dan al afgehaakt of met hun gedachten elders geraakt. Ik kan niet rusten totdat ik voor het opgeworpen probleem een passende oplossing heb gevonden of dat ik een vraagstuk tot tevredenheid heb geanalyseerd en een advies heb gegeven. Daarin ben ik perfectionistisch en eis van mezelf de beste kwaliteit die ik kan leveren. Die houding leg ik ook op aan anderen. Ik vind dat je op je werk -en in het leven- het beste uit jezelf moet halen, dat je collegiaal moet zijn en het geld dat je krijgt waar moet maken. Na tig jaartjes ervaring weet ik dat niet iedereen daar hetzelfde over denkt en ook niet altijd even gelukkig is met mijn werkethos.

Ik hoor te schrijven dat ik dat begrijp en dat ik begrip heb voor de zesjes-mentaliteit en dat natuurlijk de boog niet altijd gespannen kan zijn en dat we niet allemaal hetzelfde zijn en dat een beetje minder hard werken ook goed is en dat tijdens je werk uitgebreid de krant lezen een stuk ontspanning brengt en dat je best gedurende de werkdag een vakantie via internet kan boeken of je belasting aangifte kunt doen en dat het ook niet erg is dat als je parttime werkt je tandarts afspraak midden op een werkdag plant en daarna naar huis gaat omdat het nu niet meer de moeite is om wat te gaan doen en het uiteraard ook allemaal moet kunnen dat je een vriendin uitgebreid appt of belt tijdens de duur betaalde uren van de baas. Maar, daar meen ik geen barst van. Dat was door de cynische toon inmiddels wel duidelijk.

Op je werk ben je om dat te doen waar je geld voor krijgt en daar moet je gewoon elke dag stinkend je best voor doen. Haal eer uit wat je doet. Kom op tijd, luister naar je collega en zet een extra stap als dat kan. Of je nu schoonmaakt of een auto repareert of een juridisch advies geeft, zorg dat je dat doet alsof het je een nobelprijs zou kunnen opleveren. Doe dat voor je baas, voor degene die de auto koopt, achter dat schone bureau gaat zitten of dat juridisch advies nodig heeft. En, doe het voor jezelf. Respecteer jezelf genoeg om het beste uit jezelf te halen. En dus, schrijf ik deze blog vanuit mijn tenen. Ik geef niet op. Schrijven is mijn leven en ik heb respect voor dat leven.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s