Kunst

Nooit bewust van schoonheid om me heen.
Nooit bewust van woorden die ik sprak.
Nooit bewust van geluid dat me omringt.

Lopend over straat nam ik alles voor lief
doelloos
struinend met een leegte om me heen.

De leegte die wanhopig probeerde
overeind te blijven
niet laten merken dat je aan de kant wordt geduwd.

Langzaam plaats maken voor kleur,
compositie, contrast.
De verbazing en verwarring meester worden.

Diep kruipt de schoonheid onder mijn huid,
bevangen door de letteren, overvallen door het bestaan
loop ik nu door de straten, zie ik de wereld.

Nooit meer onbewust.
Nooit meer doelloos.
Nooit meer leeg.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s