Betekenis

Ik kan er vaak niet tegen. Tegen zinloos gepraat. Gepraat over het weer of over mensen die ik niet ken die van alles onder de lede hebben en waar ik dan diep bedroefd over moet zijn. Of het geklets om de tijd te doden. Ik kan er gewoon slecht tegen als iemand naast me komt staan op het schoolplein en dan alleen maar van die loze woorden de lucht in gooit. Dat is niet aardig van mij. Dat weet ik best wel. Te meer nu ik dat vaak zelf ook doe. Ik voel dat het van me wordt verwacht en dat het er bij hoort, dus maak ik me schuldig. Ik beken. Social talk is gewoon belangrijk om het groepsgevoel te koesteren. Nu heb ik vaak niet zo veel met groepen. Ik sta net zo lief alleen op het schoolplein een beetje naar de wolken te staren. Toch is dat ook niet waar. Helemaal alleen zijn is niets voor mij, maar ik wil graag betekenis, verdieping en verbinding.

Gelukkig heb ik een aantal mensen om me heen waar ik echte gesprekken mee voer. Dat zijn mensen waar ik een diepe verbinding mee voel. We delen dezelfde interesses. Kunnen praten over kunst, boeken en politiek. We hebben  het over onszelf, de strubbelingen die het leven ons cadeau geeft en over de ontwikkelingen die we doormaken. Die mensen zijn op 1 hand te tellen. Dat zijn hechte vriendschappen die ik koester. Zij geven energie en stuwen me voort op de golf van het leven. Ik heb ook ontdekt dat het allemaal mensen zijn met een geweldig gevoel voor humor. Wij begrijpen elkaar.

De meerderheid van mijn sociale omgeving bestaat (helaas) uit mensen die als ze me zien van een afstand roepen ‘hé, alles goed?’ Zij willen graag een positief en kort antwoord. Het gaat hun vaak niet om het antwoord, meer om hetgeen ze daarna zelf kwijt willen. Er is er een bij die altijd een gesprek met me begint als ze vervolgens daarna iets van me wil. Daar heb ik lang van gebaald, maar dat doe ik nu niet meer. We zijn allemaal homo calculus. Er komt vast een dag dat ik eens iets van haar zou willen krijgen. Het zogenoemde “in het krijt staan.” En tot die tijd zoek ik het liefste verbinding en staar anders maar wat naar de voorbij vliegende wolken.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s