Gedichtendag

Met gedichtendag start de week van de poëzie. Uitgeblust zit ik achter de pc en zou graag iets groots en verhevens produceren. Een gedicht dat de eeuwigheid trotseert en mij overleeft. Een gedicht waarin gevoelens tot een maximum worden uitgewrongen of een lofzang geeft over de liefde.

Maar de puf is er gewoon na een slopende dag op het werk uit. Woorden schieten te kort en de televisie en pure chocolade lokken me naar zich toe. Het vlees is zwak, het hoofd is moe en dan opeens gaat de deurbel.

Helemaal verbaasd doe ik de deur open en kijk in de bruine kijkers van de PostNl bezorger. Hij overhandigd me een pakket en mijn hart begint wat sneller te slaan. Gisteren had ik bedacht dat ik de gedichtenbundel van Joost Zwagerman wilde hebben en met een paar klikken had ik deze dan ook besteld. Ik voel aan het pak. Ja dat moet de bundel zijn. Voorzichtig maak ik het pak open en de bundel glijdt uit de doos en belandt in mijn handen. Mijn eerste indruk: mooi vormgegeven, goede titel en de gedachte wat een groot literair verlies Zwagerman betekent voor ons allen.

Ik sla de bundel open en zie een soort voorwoord staan. Joost Zwagerman heeft deze gedichten als in een koortsachtige roes geschreven. Dat ontroert me. Met een klap krijg ik het besef in mijn gezicht geworpen dat ik nooit te moe ben voor het lezen van een gedicht. A poem a day keeps the doctor away.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s