Tranen

Ik ben lang niet zo stoer  als ik me voordoe. De meeste mensen hebben een bepaald beeld van me, vooral op mijn werk. Ik ben streng, eis kwaliteit en loyaliteit. Rechtvaardigheid en gelijkheid staan hoog op mijn principe-lijstje en ik deins niet terug voor het stellen van kritische vragen, zelf als dat ervoor zorgt dat ik minder geliefd wordt. Ik ben een mens met principes en overtuigingen.

Dat kan allemaal wel zo zijn, maar dit is natuurlijk maar één kant van de blinkende medaille die Bianca heet. Natuurlijk heb ik ook een zachte kant. Die kant komt heel vaak naar voren. Ik word geraakt door mijn dochter die een verhaal aan me voorleest. Mijn hart slaat over als mijn andere dochter een lied voor me zingt en dan afsluit met de woorden “ik houd zo veel van mamma dat ik er van moet huilen.” Datzelfde hart breekt als een van die twee valt en met een bloedend gezicht in mijn armen ligt. Ook kan mijn man me ontroeren. Als hij geraakt wordt door iets wat de kinderen doen, smelt ik.

Deze emoties kent natuurlijk iedereen wel op de een of andere manier, maar ik sla ook regelmatig door in mijn ontroering. Soms op het gênante af. Ik huil namelijk vaak bij televisieprogramma’s. En dan heb ik het niet over die programma’s die gaan over zieke kinderen die in het ziekenhuis liggen en de dood in de ogen staren of over dode vluchtelingen jongentjes op een strand. Dat zijn ook van die voor de hand liggende tranentrekkers. Nee ik heb het over “Help mijn man is klusser” of “Wie is de mol” of “De wereld draait door” of een of andere sportfinale, bijvoorbeeld rugby waar ik anders nooit naar kijk. Vooral huilen bij “Help mijn man is klusser” is beschamend.  Het erge is dat ik dit soort televisieprogramma’s echt verschrikkelijk vind. Ik vind die mannen verschrikkelijk. “Kom met je luie reet van die bank af en ga wat doen”, schreeuw ik tegen het scherm. Die vrouwen zijn ook naar. Ik hoor mezelf roepen “doe dan zelf ook eens wat en stop met zeiken.”

Tijdens het kijken van dergelijke programma’s gebeurt er iets met me. Iemand neemt de controle over en stapt in het scherm en maakt opeens onderdeel uit van het gebeuren. Vooral bij sportfinales wordt ik bloedfanatiek, terwijl ik de regels van het spel amper snap. Zodra dan de winnaar op het podium stapt, maakt niet uit wie, en het volkslied gaat spelen gebeurt het. Niet één wonderschoon klein gracieus traantje glijdt via mijn ooghoekje naar beneden en strijkt langs mijn wang. Neehee, de sluizen gaan open en, zoals Oprah Winfrey het ooit noemde, de ugly cry komt naar buiten. Rode ogen, snot overal en hevig snikken….ikkkk vvvind ut zooooo zielug voor die mmmensen. Manlief weet al genoeg en heeft meestal de keukenrol klaar staan om me te assisteren bij dit grootse verdriet. In het begin van onze relatie schrok hij. Hij sprong dan op, rende naar de keuken om een glaasje water en tissues te halen. Nu weet hij genoeg. Hij vraagt niet eens meer wat er is, want hij weet heel goed. Over 5 minuten is het weer over.

Ik kan me heel makkelijk laten gaan en het fijne is dat ik het oppervlakkige gesnotter ook weer heel eenvoudig achter me kan laten. Soms vind ik het heerlijk om even uit te barsten in gesnik en gejammer. De echte pijn blijft hangen, maar gek genoeg gaat dat vaak gepaard met heel andere tranen.

Nu ga ik donderdag naar de documentaire over het leven van Janis Joplin. Mijn zus gaat mee, ook al heeft ze niets met Janis, maar ze weet dat iemand moet zorgen voor de zakdoekjes. Ik vertelde haar dat ik waarschijnlijk tijdens de film zal uitbarsten in tranen. Haar reactie: “ik had niet anders verwacht”. Fijn dat er mensen zijn die beide kanten van de medaille kennen en je onvoorwaardelijk lief hebben.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s