Categorie: Blog

In Parijs is het nooit stil
dag en nacht
raast het verkeer
motoren ronken

claxons
geluiden van nood
de stilte vind
je hier alleen in jezelf

bussen trekken op
vrachtwagens lossen hun goed
en de wind slaat
tegen de metalen luiken

pas als de zon onder is
lijkt Parijs luidruchtiger
dan overdag
in de kamer waar ik

op een zacht bed
staar uit het raam
zie ik de geraffelde
rode flap van wat
ooit een prachtige
markies was
flapperen

hoor ik jou
zachtjes geeuwen
de slaap is binnen
geslopen onverwachts

Parijs is nooit stil
ook niet onder de grond
of op het water
gesmoesd wordt er nabij
kunstwerken
gelachen in  het park
onder de eifeltoren
muziek gemaakt op straat

maar soms neemt
de natuur het over
donkere wolken bedekken
de stad, omkleden haar

alsof ze alles en iedereen
wil beschermen
gedonder in de lucht
gevecht om de macht

even is Parijs onder
de indruk en is zij
voor een moment

nee, een fractie van
een moment
niet weg te schrijven
in de tijd
Stil.

Wat levert meer weten
me nu eigenlijk op

Wat zie ik meer
met gesloten ogen

Wat voel ik als ik durf
je handen toe te laten

Wat hoor ik in de ochtend
als het raam open staat

Wat gebeurt er als ik stop
met het stellen van vragen

een vleugje zon
een spatje modder
daar op je linkerwang
net wat boven je lip
haren in de war
vliegensvlug rijd je
op je groene fiets
twee benen in de lucht

een hand reikt zich
aarzelend uit
geeft richting aan

we slaan rechtsaf
volgende keer
wellicht links
we halen auto’s in
zwaaien naar brommers
racen tegen de wind
of varen met de wind
in onze rug

dan val je hard
tegen de rand van
de stoep

tranen stromen
angst in je ogen
stap nu snel weer op
billen op je zadel
handen geklemd
om de grepen
een kus geeft je moed
de wind duwt je zacht

“Smokers Outside The Hospital Doors”

Lummelen of
lanterfanten
de keuze is reuze

ga ik met een lanter
fanten
of zal ik stevig gaan
lummelen

of misschien toch
wat chillen met mijn
billen

wat er ook gebeurt
een lanterfantje
een chillertje of
een lummerlaarij

als het maar met jou is
op de bank, voor de haard
dan voel ik me vrij.

spelen in de regen
je handen diep
weggestoken in de
zakken van je jas

kaplaarzen aan

bal aan je voeten
schieten tegen de
grijs gepotdekselde
muur in de tuin

rode wangen

natte haren plakken
aan je voorhoofd
bal in de lucht
hakje, scoren

wereldkampioen in de tuin

Vandaag ga ik het proberen
ik trek mijn wandelschoenen aan
sjaal om mijn hals
warme groene jas over schouders

Ik ga er op uit
om de lente te vangen
een vleugje is al genoeg

Ik stop de lente in
een glazen pot
voor jou, mijn lief

Vandaag ga ik het doen
geen druppel houdt me tegen
mijn stevige pas brengt me
daar waar de mogelijkheden zijn

Ik graai desnoods
spring of grijp of klauter
wat dan ook gebeurt

Ik neem vandaag
voor jou, speciaal voor jou
de lente mee

Muziek vraagt om
een passende outfit
in mijn hart vinden
jouw noten een plaats
je vingers omsluiten
de gaatjes, open
dicht, commando’s
worden opgevolgd

omringd door andere
muzikanten in de dop
tonen vliegen door
de open ruimte
zoeken een plek
om te nestelen
ze willen een symfonie
vormen met elkaar

welk kledingstuk past
bij een eerste concert
alle ogen op je gericht
een jurk, broek, trui
opeens knipoogt
het T-shirt van een afstand
ze zingt ik ben er bij
en de symfonie is compleet.

Ik zie je op de platte buis
broek gescheurd maar dan
op een niet hippe manier
vlek op je shirt van een Spaanse
voetbalclub
de droom die niet gaat uitkomen
je bruine ogen staren me aan
weet jij dat ik hier zit.

Ik voel me ongemakkelijk
kijk naar de andere kant
slippers aan je voeten
verschillende kleuren
in je hand een tas
een leven verpakt in plastic
het hek met gaas houdt je
tegen een ander leven.

Dan opeens ben je verdwenen
plaats gemaakt voor het weer
daar zijn wij dan weer druk mee.

ik speelde als kind
schooljuf
alle beren en poppen
netjes op een rij
sommen maken
op mijn schoolbord

ik was een strenge juf

ik speelde als kind
ballerina
mijn tenen gekromd
benen omhoog
armen in de lucht
pirouettes draaien

ik was een prima ballerina

ik speelde als kind
moedertje
de poezen kregen
alle liefde die ik in me had
ik las ze voor en
knuffelde ze onder de dekens

ik was een liefdevolle moeder

ik speelde als kind
groot mens
sprak met moeilijke woorden
bedacht dat alles mogelijk was
en ik kreeg liefde en aandacht
en het leven was fijn

ik was een geweldig groot mens