ADD

Ik lijd aan een ernstige vorm van ADD. Natuurlijk mag ik daar geen grappen over maken, want het is echt heel ernstig. Maar nu ik schrijf over mezelf en mijn aandoening, vind ik dat ik los mag gaan. Het zegt verder niets over een ander, zeker niets over die mensen die ook aan ADD lijden. Ik ken er in ieder geval één. Dat is diegene met wie ik mijn genen voor een deel deel.

Maar goed, sinds gisteren heeft de kwaal in alle hevigheid zijn kop opgestoken en zich genesteld in mijn lijf. Vooral in mijn kop. Dat gedeelte is vooral heel gevoelig voor ADD. Elk jaar rond deze tijd is het raak. Net zoiets als hooikoorts. Met de lente in aantocht, is het virus niet te stoppen. De lezer vraagt zich misschien af of ik met ADD doel op attention dificit disorder? Die frustrerende kwaal die ervoor zorgt dat je niet langer dan 10 seconden naar een vel met woorden kunt kijken. De oplettende lezer, vooral diegene die wel eens een blog van mijn hand heeft gelezen, weet al gelijk dat ik het daar niet over heb. Waar dan wel over?

Het gaat om het hardnekkige virus, syndroom, obstakel, de aandoening, de last, de zonde: After Donner Dip. Deze door twee talen gefabriceerde afkorting heb ik al lang geleden opgelopen en stak gisteren wederom in alle hevigheid de kop op. Het is natuurlijk allemaal de schuld van de Boekenweek. Een week waar ik kriebels van krijg. Ik wil dan zo veel mogelijk nieuwe schatten aanschaffen en mijn leven verrijken met literatuur. Gisteren kwam Connie Palmen naar Donner om een interview te geven en te signeren. Daar moest ik bij zijn. Zuslief ging mee. Op krukken strompelden we van haar huis naar de tram. De tram was zo lief ons voor de deur van Donner af te zetten en daar strompelden we met een slakkengang verder. We betraden Donner en voelden de spanning in de lucht hangen. Die spanning die je hebt als je een boekwinkel binnen gaat en weet dat al je verwachtingen waar gemaakt gaan worden binnen enkele minuten, dan wel kwartieren. Donner schotelde ons een heerlijk taartje voor met een bakkie troost. Ook al hadden we op dat moment geen troost nodig. Puur geluk drong diep onze aderen binnen.

Connie kwam binnen met haar bijzonder kleine entourage, nam plaats op het podium en beantwoordde met haar zwoele stem alle vragen van Marcel Möring. Een amusant interview werd het met diepe inzichten in de vrouwen die ze heeft bestudeerd. Getroebleerde vrouwen die een pad kozen wars van alle conventies. Connie Palmen schreef het Boekenweek essay. Ik kreeg het warm van haar. Laafde me aan haar intellect.

Ze signeerde mijn boek en ik kon het niet laten. Ik vroeg haar hand. Ze stak hem uit, een zachte mooie hand en ze schonk me daarbij een glimlach. Ik raakte ontroerd. De tranen welden op en ik kon ze nog net op tijd inslikken. De rode kleur op mijn gezicht verried alsnog mijn emoties. Ik was ondersteboven. Ondersteboven van een vrouw die ik alleen ken van de woorden die ze gebruikt en de betovering die ze me geeft. Het was een vreemde gewaarwording om de vrouw die een cruciaal onderdeel van mijn leven en mijn vorming is, te ontmoeten. Met haar aanraking vloeide ze voor een deel in me en daar was ik ondersteboven van.

Na een heerlijke lunch en een tas vol nieuwe schatten, hobbelden mijn zus en ik terug naar de tram. Daar zaten we achter elkaar met de zon in ons gezicht, stil te zijn. Onder de indruk, gelukkig en voldaan. Het gat waar we in vielen was diep. ADD is een monster dat je grijpt als je er even niet op beducht bent. Er is maar één remedie tegen dit gedrocht en dat is lezen. Dat heb ik dan ook gedaan, bijna de hele dag. Resultaat: twee boeken uit en een herinnering in mijn hand.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s