Eindelijk

de dag begon
zoals altijd
een dag begint
uitrekken, bril opzetten,
plassen, aankleden
niet ontbijten

een slok water
maakt me wakker
niet wetend wat me brengt
zoveel later

werk, praten en praten
opeens die vinger
wijzend en ogen
die priemen

woorden stromen uit je
mond, lippen bewegen
lucht verplaatst zich
stroomt mijn gehoor binnen

luid en helder of zoals
men zegt onomwonden
geen doekjes te bekennen
van binnen springt het licht aan

het licht van lucht, stof verteerd
de ruimte groeit en alles ruikt
naar lavendel en jasmijn
klare boel, papieren dwarrelen weg

mijn mondhoeken krullen op
elk spiertje spant zich aan
armen verliezen de controle

ik spring, dans, zie lammetjes,
hoor de narcissen trompetteren,
bevangen door alle kleuren

de dag begon en voor het eind
sta ik op mijn kop, schreeuw het uit
hier heb ik op gewacht

de ruimte verliest haar macht
geeft me terug de kracht
en in jouw aanzien lach ik zacht

 

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s