Wereldwinkel

Vrijdag vierde de Wereldwinkel Tholen haar (ik vind die wereldwinkel echt vrouwelijk) 25 jarig bestaan. Reden voor een feest en ik was gevraagd om een toespraak(je) te houden. De nadruk moest komen te liggen op het feestelijk aspect van de dag en niet zozeer dat de winkel besloten heeft dit jaar de deuren te sluiten. Dus feest met een klein grijs wolkje aan de stralende hemel, zullen we maar zeggen.

Dit was mijn speech:

Wereldwinkel Tholen: 25 jaar. LEF en VERBINDING

Wereldwinkel Tholen bestaat 25 jaar. Als ik aan de Wereldwinkel denk dan schieten er twee woorden binnen: Lef en Verbinding. En dan Lef met een hoofdletter L en Verbinding met een Grote V.

De Wereldwinkel ontstaat in Tholen in de jaren 90 van de vorige eeuw. Een tijd waarin de wereld op zijn kop stond. De Koude Oorlog was net afgelopen en er brak alweer een nieuwe oorlog uit, de Golfoorlog. De jaren waarin de Duistlanden zich verenigden en Nelson Mandela na jarenlange gevangenschap vrij kwam. Ook een tijd waarin we een nieuwe wereld kregen, namelijk een digitale en mobiele wereld. Internet doet zijn intrede. We kunnen andere landen bezoeken vanuit onze luie stoel, achter de computer. Met een mobiele telefoon zijn we altijd en overal bereikbaar. Ook is er sprake van een opbloeiende wereldeconomie. De beurzen stijgen de pan uit. De welvaartstaat staat op barsten. Het gaat goed met Nederland en met de Nederlanders. De werkloosheid is laag en de welvaart hoog.

Dit betekent ook iets in mentaliteit. Mensen hebben elkaar minder nodig en raken steeds meer op zichzelf. Het individu staat centraal en de individualiteit viert hoogtij.

En dan als tegenwicht tegen dit alles beginnen een aantal wereldburgers een initiatief in Tholen. Het gaat namelijk niet met iedereen in de wereld goed. Er is nog steeds veel armoede en ongelijkheid en dat vinden deze moedige initiatiefnemers onrechtvaardig. Deze mensen tonen naast betrokkenheid wat mij betreft LEF. Lef om in een individualistische maatschappij even stil te staan en te concluderen dat de wereld van ons allemaal is en dat het wel degelijk uitmaakt waar je wieg staat, terwijl wij allemaal recht hebben op gezondheid, veiligheid en geluk.

Lef dat zich uitbetaalt, want vandaag vieren we het 25 jarig bestaan van de Wereldwinkel in Tholen.

Persoonlijk betekent de Wereldwinkel ook veel voor mij. Ik liep na een verdrietige periode binnen en vroeg of de winkel nog vrijwilligers kon gebruiken. Ik had behoefte aan zingeving en (hier komt het tweede woord) Verbinding. Door mijn verdriet was ik de verbinding met een heleboel mensen kwijt geraakt en ook op een bepaalde manier met mezelf. Ik wilde iets goed doen. Iets goed voor een ander. Ik was inmiddels al twee keer in Gambia geweest en één maal in Zuid-Afrika. Daar heb ik gezien hoe de wereld er ook uit kan zien. Op blote voeten kilometers lopen voor schoon water bijvoorbeeld. Je behoefte doen in een goot zonder je handen te kunnen wassen. Elke dag een beetje rijst eten en verder geen andere voedingsmiddelen tot je beschikking hebben. Wonen in een hutje gemaakt van leem.

Ik werd welkom geheten en voelde me gelijk verbonden. De vrijwilligers zetten zich dag in dag uit in voor een ander, die ander die ze niet kennen. Zij voelen zich verbonden met die ander.

Ik begon als vrijwilliger en stond op vrijdagavond en zaterdag in de winkel. Ik was mijn eigen beste klant, want telkens als ik om me heen keek ontdekte ik weer iets moois of iets lekkers. Na een tijdje werd ik gekozen in het bestuur en heb ik mijn best gedaan om een bijdrage te leveren. We hebben een nieuw uiterlijk voor de winkel bedacht met een mooi nieuw logo. Fantastisch vond ik dat. Er kwam zo veel energie vrij bij de vrijwilligers en de verbinding was voelbaar.

Door de Wereldwinkel ben ik nog bewuster geworden van de ongelijkheid in de wereld en over mijn eigen geluk. Mijn wieg stond aan de goede kant. Daarnaast heeft de Wereldwinkel mij veel geweldige herinneringen opgeleverd en een hechte vriendschap met Annie. Met haar heb ik de Afrikadag georganiseerd en daar kijk ik met een warm gevoel op terug. Dat was een fantastische dag, vol verbinding. Ook heeft Tony Chocolonely een plaats in mijn hart veroverd. De wereldwinkel was de eerste die deze heerlijke en eerlijke chocolade begon te verkopen.

Ik wil afsluiten met een gevoel van trots. Trots op alle vrijwilligers en trots op alle klanten. Met zijn allen zijn wij verbonden en we maken met elkaar de wereld net een stukje beter, eerlijker.

Ook getuigt het besluit van de Wereldwinkel om dit jaar te stoppen van lef. Lef om de realiteit onder ogen te zien. Lef om een lastig besluit te nemen. Gelukkig is een deel van de taak van de Wereldwinkel voltooid. Fair Trade staat op de politieke agenda. Duurzaamheid is een begrip dat niet meer weg te denken is en mooie eerlijke producten staan in de supermarkten.

Wat mij betreft heffen we het spreekwoordelijke glas op de Wereldwinkel. Op al die mensen die zich jarenlang hebben ingezet. Jullie verdienen een welgemeend: Dankjewel.

Mijn leven is blijvend veranderd. Dank jullie wel.

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s