Humor

Je hebt veel verschillende vormen van humor. De zachtaardige onschuldige humor van André van Duin, de hysterische humor van Bert Visser, de subtiele eindeloze gerekte humor van Brigitte Kaandorp, de snelle agressieve vorm van Dolf Jansen, de taalspelletjes van Herman Finkers, de politiek getinte verhalen van Youp van ’t Hek en de absurdistische -geen touw aan vast te knopen- humor van Hans Teeuwen.

Ik kan alles hebben, naar gelang mijn humeur. Youp van ’t Hek vind ik briljant. Ik heb tranen met tuiten gelachen om zijn sketch over het Ikea stapelbed. Marc-Marie Huijbregts laat me bulderen als hij spreekt over vogelpoep die spontaan op zijn jas terecht komt. Met Brigitte Kaandorp voel ik mee met haar misère over hoe het is om kinderen op te voeden. Elk gemoed kent een andere vorm van humor. Ik houd ervan en sta ervoor open. Ook voor de grove seksistische humor van Hans Teeuwen. Gisteren zijn we naar een voorstelling van hem geweest. Hans Teeuwen is echt een bijzondere kerel. Hoe hij zich beweegt op toneel is fantastisch om te zien. De grofheid spatte ervan af en ik vond het geweldig. Hij doet wat we allemaal wel eens zouden willen doen tijdens een saaie vergadering of een doodvermoeiende verjaardag van je schoonmoeder. Op een tafel staan en een ander keihard uitfoeteren. Heerlijk.

Telkens als ik naar een cabaretvoorstelling ga en bijna in mijn broek plas van het lachen, maakt er altijd eenzelfde gedachte mij meester. Eigenlijk twee gedachten, vragen meer:
1. Hoe is de cabaretier in het echt? en
2. Hoe knap is het dat je een solovoorstelling geeft?

Helemaal alleen op zo een mega podium. Diep respect heb ik daarvoor. Je helemaal laten gaan en er geen moer om geven wat een ander daarvan vindt. Nou ja, zolang je maar kaartjes verkoopt natuurlijk.

Hans Teeuwen zingt vreemde liedjes, beweegt op een manier die ik nog nooit een mens heb zien doen en maakt de grofste grappen over een specifiek (niet nader te noemen) geloof, maar wie is deze man nu eigenlijk? Hij komt over als een intellectueel die zich verzet tegen de door rechts opgewekte angst, maar ook een man die de vinger op de zere plek van een land kan leggen. Dat is niet zonder risico. Zijn kop staat ver, ver, ver boven het maaiveld. Daar heb ik bewondering voor.

Is het belangrijk om antwoorden op boven gestelde vragen te krijgen? Nee, absoluut niet. Misschien werkt dat juiste averechts. Wordt de bewondering minder als je weet dat Hans Teeuwen een saaie lul is of Brigitte Kaandorp een kenau of Herman Finkers een racist.

Ik geniet nog na. Een avond vol humor met allemaal verschillende mensen. Grappen verbindt. Daar zouden ze in Den Haag misschien iets mee kunnen. Hans Teeuwen for president?

 

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s