Antwoorden

Het is bijna tien uur in de avond en ik ben onrustig. Net de helft van een bijzonder slechte Nederlandse film gezien, maar die film kon mijn zenuwen niet bedaren. Mooi woord trouwens “bedaren”. Maar goed. Nu zit ik in bed (intiemer dan dit wordt het trouwens niet) met de ipad op mijn schoot wanhopig te speuren op de digitale snelweg naar antwoorden. De vraag die aanleiding heeft gegeven tot de speurtocht is de volgende. Zal ik mij omscholen tot coach?

En dan niet de voetbalcoach voor het lokale meidenteam, maar zo eentje van het soort….u vertelt, ik luister en samen gaan we er mee aan de slag zodat u weer een beetje lucht in uw leven krijgt. Zo eentje. Normaal deel ik dit soort gedachten niet op mijn blog. Dat vind ik namelijk eng. Het delen op zich vind ik niet zo eng, maar meer het hardop tegen mezelf zeggen dat ik serieus bezig ben met iets nieuws. Is het niet gewoon een bevlieging? Daar heb ik namelijk een cv vol van. Schilderen. Sieraden maken. Kunstgeschiedenis studeren (wat ik trouwens nooit daadwerkelijk gedaan heb). De politiek in. Vrijwilligerswerk doen. Allemaal activiteiten die op hun tijd allemaal heel mooi, nuttig, leerzaam en leuk waren. Maar geen lang leven waren beschoren. Is dat erg? Nee, het verrijkt enorm.

Nu is het anders. Nu wil ik mijn leven op zijn kop gooien. Coach worden. En dus daarmee meerdere monden kunnen voeden. Niet als hobby. Een praktijkruimte heb ik al. Een bedrijfsplan ligt al voor een groot gedeelte klaar. Een naam, idem dito. Hoe zit het dan met de vaardigheden? Volgens mij heb ik die ook. Ik kan luisteren, verbinden, motiveren, heb een bak met levenservaring. Is het niet gewoon die goede oude angst die om de hoek komt kijken? Dat stemmetje dat roept “dat kan jij helemaal niet, houd je nou gewoon lekker bij wat je kunt, daar vaar je wel bij.”

Ook knaagt er iets aan me. Ik moet meer kennis hebben. Ik moet meer weten. Klopt dat eigenlijk wel? Is dat niet gewoon net zoiets als…als ik later groot ben dan word ik gelukkig…of…als ik die man heb dan ben ik gelukkig? Dan speelt nog mee dat ik van nature stront eigenwijs ben en mezelf behoorlijk kan overschatten, waardoor ik een zelfvertrouwen heb dat niet op iets concreets berust. Doe ik daarmee dan mijn potentiële klanten niet te kort? Of raak ik niet enorm verveeld als ik een peperdure opleiding ga volgen, terwijl ik toch al weet dat ik het anders ga doen. Dat zit namelijk in mijn aard. Ik doe graag dingen anders. Ook omdat ik anders denk en tegen dingen aankijk. Zo ben ik nu eenmaal.

Allemaal vragen. Natuurlijk biedt internet geen soelaas. Zo als ik altijd zeg tegen de mensen die ik op mijn werk begeleidt, de antwoorden zitten allemaal al in jezelf verborgen. Je moet alleen nog even luisteren zodat je ze ook zelf hoort. Ook bij mij zitten die antwoorden ergens. Ik moet nu de deur vinden waarachter ze zich verschuilen.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

2 gedachten over “Antwoorden”

  1. Sinds 2013 heb ik een ” coach mezelf “- schriftje waarin ik vragen stel en mijn wijze ik al coachend antwoorden in mij wakker maakt… idee om met jezelf te oefenen … en wie verder allemaal als proefkonijn wil? Deze vrijwilliger meld zich alvast 😊

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s