Kerstpakket

December is de maand van Sinterklaas, pepernoten, cadeautjes, de kerstboom, gourmetten en (jawel) het kerstpakket. Geen ander onderwerp is te vinden op het werk waar unaniem over geklaagd wordt. Het kerstpakket zorgt elk jaar weer voor veel opschudding, alsof we niets beters te doen hebben en al onze gal hebben opgespaard voor de laatste dagen van het jaar.

Dit jaar is het roer omgegooid. Nu heb ik zelf een wisselend gevoel bij het kerstpakket. Ik ben opgevoed in de gedachte dat je altijd dankbaar moet zijn voor een cadeau, ook al zijn het twee foeilelijke gifgeel gekleurde vazen (die ik dus ooit kreeg voor mijn verjaardag van mijn ex-schoonzus). Dus het krijgen van een kerstpakket is iets om dankbaar voor te zijn, immers, je werkgever hoeft je niets te geven. Het is een aardigheidje, een blijk van waardering zullen we maar zeggen. Aan de andere kant heb ik er moeite mee, want die blijk van waardering wil ik ook graag op 10 maart of 1 juni of 13 oktober ontvangen. Plus ik werk binnen een publieke omgeving en geven we nu niet onnodig veel gemeenschapsgeld uit? En, hoe zit het met al die mensen die noodgedwongen geen werkgever hebben? Die ontvangen niets, terwijl zij het harder nodig hebben dan wij. Al dit soort gewetensvragen knagen in de maand december aan me.

Vandaag was het zo ver. De kerstborrel met traditiegetrouw het in ontvangst nemen van het kerstpakket. De frisse wind die er woei zorgde ervoor dat alles anders was. Eerst kregen we een zogenaamd in goed Nederlands gezegd “motivational speech” van Koos Moerenhout (ex-wielrenner). Dat ging over samenwerken, communiceren, trots zijn, gaan voor een doel die onbereikbaar lijkt, offers leveren en zo voorts en zo verder. Daarna kregen we een envelop met monopolie geld en konden we ons eigen kerspakket samenstellen. In de grote hal stonden kraampjes van lokale ondernemers opgesteld en daar kon je naar hartenlust je geld achter laten en dus je eigen kerstpakket samenstellen. Nooit meer gezeur dus. Er was namelijk volop keuze: vlees, wijn, tierlatijn, tas, das en boeken. Voor de vorm heb ik rondgekeken en ben daarna op de boekenkraam afgesneld.

Twee boeken rijker, twee plakken chocolade, een donatie voor het goede doel en een (absurd dure) kerststol verder liep ik gelukzalig naar mijn auto, maar toch met een klein onbestemd gevoel in mijn rechterbroekzak.

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Eén gedachte over “Kerstpakket”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s