Vrouwen

Er zijn veel vrouwen die de geschiedenis vorm hebben gegeven. Ik weet veel te weinig van deze krachtige voorgangers om daar zinnig iets over te schrijven. Dat moet veranderen vind ik. Naar aanleiding van een gesprek met een krachtige vriendin heb ik besloten mezelf te verrijken met kennis over mijn vrouwelijke partners in het leven.

Die vrouwen die gestreden hebben voor rechten. Die vrouwen die bijzondere wetenschappelijke prestaties geleverd en voor bijzondere doorbraken hebben gezorgd. Die vrouwen die de kunst glans hebben gegeven. Die vrouwen die sport en vrouwzijn op de kaart hebben gezet. Er zijn er zoveel waar wij (vrouwen in het bijzonder) iets van af zouden moeten weten zodat we weten hoe het is om vrouw te zijn, wat de mogelijkheden zijn als vrouw en welke weg de vrouwen voor ons hebben afgelegd. Als voortbrenger van twee vrouwen vind ik het belangrijk om die kennis zelf te vergaren en op mijn beurt weer door te geven.

Vandaag wil ik kort stil staan bij Mara Montessori. Een vrouw waar ik dagelijks mee te maken heb, nu mijn kinderen op een Montessori school zitten. Maria Montessori werd op 13 augustus 1870 geboren in Chiaravalle, een plaatsje in de Italiaanse provincie Ancona. Ze studeerde medicijnen en promoveerde in 1896 als eerste vrouwelijke arts in Italië. Ze werd vervolgens medisch assistente op een kinderafdeling van een psychiatrische universiteitskliniek. Later werd ze hoogleraar in de antropologie en hygiëne aan de universiteit in Rome.

Vanwege haar werk met zwakzinnige kinderen ontwikkelde ze ideeën over hoe deze kinderen behandeld moesten worden. Maria was er van overtuigd dat de kinderen meer gebaat waren bij pedagogische dan bij medische zorg. Ze bestudeerde een onderwijsmethode van de Franse arts Édouard Séguin. Deze methode voor de educatie van zwakzinnige kinderen werkte Maria in Italië vervolgens verder uit. Omdat zei met deze doorontwikkelde methode veel succes boekte, wilde ze hem ook proberen toe te passen op kinderen in het reguliere onderwijs. In 1907 opende ze in een van de armste wijken van Rome haar Casa dei Bambini. Ze ging hier aan de slag met kinderen die nog niet leerplichtig waren. Op basis van haar ervaringen ontwikkelde ze vervolgens haar eigen opvoedingsmethode.

Volgens de Montessori-methode moeten opvoeders en onderwijzers vooral behulpzaam zijn en in ieder geval moet voorkomen worden dat ze het eigen initiatief van de kinderen belemmeren. Opvoeders moeten kinderen vooral observeren en proberen te ontdekken waar de interesses en ontwikkelingen liggen.

De methode zie ik terug bij ons op school en ik zie hoe mijn kinderen daardoor ontwikkelen tot vrolijke en zelfbewuste mensen. Ze worden gestimuleerd in hun ontwikkeling op een natuurlijke manier en dat pakt bij mijn koters heel erg goed uit. Wij zijn Maria Montessori dan ook veel dank verschuldigd.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Eén gedachte over “Vrouwen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s