Vergezicht

Starend in mijn glas
tuur ik naar de wereld
afwezig
vertrokken met mijn
fantasie in mijn glas
de achtergebleven
luchtbellen vertellen
verhalen over wat was
of komt, maar niets
is zeker,

behalve dan dat het
glas me vertelt
dat de wereld om
me heen
altijd troebel zal zijn
totdat ik de bellen
opgeslurpt heb
ze mijn longen
vullen en mijn maag
en ik mijn geluk

vrij laat

in een hele grote

luide boer.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s