Starend in mijn glas
tuur ik naar de wereld
afwezig
vertrokken met mijn
fantasie in mijn glas
de achtergebleven
luchtbellen vertellen
verhalen over wat was
of komt, maar niets
is zeker,
behalve dan dat het
glas me vertelt
dat de wereld om
me heen
altijd troebel zal zijn
totdat ik de bellen
opgeslurpt heb
ze mijn longen
vullen en mijn maag
en ik mijn geluk
vrij laat
in een hele grote
luide boer.
Biancaschrijftblog 