Cursus

Ik heb de stap genomen en heb mezelf opgegeven voor een online schrijfcursus. Tijd voor verdieping. Ik ben er aan toe om nieuwe dingen te leren. Module 1 is vandaag binnen gekomen. Een opdracht die ik moet maken is de volgende. Geef aan welk boek of gedicht je recent hebt gelezen dat je goed vond en beargumenteer waarom je dat goed vond.

Ik ben dol op Jane Austen, Griet Op de Beeck en Katherine Pancol. Verschillende schrijfsters die op eigen wijze mij in een verhaal zuigen. Het trage, beschrijvende en romantische van Jane Austen grijpt me altijd aan. Meestal niet gelijk, maar na een pagina of 70 zit ik er helemaal in. Ik waardeer haar lange volzinnen, gebruik van moeilijke woorden en als zij een ruimte beschrijft zie ik deze voor me en ben ik daar ook. Ik kijk toe vanuit een hoekje, heel stil zodat ik de scene niet verstoor. De tijd vliegt voorbij en er gebeurt vrij weinig, maar ik voel alsof ik urenlang in die ruimte heb gezeten met de personages. Ze leven voor me en de dialogen zijn uitmuntend. Stijlvol, ironisch en een tikje ondeugend op zijn tijd. En dan te bedenken dat deze vrouw (Jane Austen) de boeken meer dan 150 jaar geleden heeft geschreven in een tijd die heel anders was voor vrouwen, geeft dat een extra stuk historisch besef aan een verhaal. Machtig mooi.

Griet Op de Beeck is een moderne eigentijdse schrijfster. Een Vlaamse die zich bedient van mooi taalgebruik. Haar ritme spreekt me aan. We rijden met volle vaart door het verhaal. Soms leg ik het boek expres weg, tegen mijn zin in, omdat het anders veel te snel uit is. Het gebruik van “gij” geeft iets intiems, iets dat ik niet terug zie in boeken van Nederlandse schrijvers. Niet op die manier. Zij schrijft ook indringend, confronterend en dat verrast me op momenten.

Momenteel lees ik het tweede deel van een trilogie van Katherine Pancol. De trilogie borduurt voort op een andere trilogie. Ik dacht dat ik klaar was met het verhaal en de personages, maar dat is dus niet zo. Dus al vijf dikke pillen heb ik inmiddels verslonden over een Franse familie. Dat het nog steeds boeiend is, is de verdienste van de schrijfster. Ze schrijft in een rap tempo, maar er gebeurt vrij weinig. Een beetje zoals Jane Austen. Ze schrijft ook veel over romantiek en dat staat redelijk ver van me, maar toch merk ik dat ik daarin zwelg. De beschrijving van de personages is zorgvuldig. Elk detail wordt belicht zonder dat het ergerlijk wordt of te traag. De interactie en verbanden tussen de personages blijft boeiend. Het enige tragische is dat ik deel 2 nu bijna uit heb en met geen mogelijkheid aan het derde en laatste deel kan komen.

De opdracht geeft me inzicht in wat me aanspreekt in andere teksten. Een zelfde overzicht ga ik ook maken van boeken die me zijn tegengevallen of die ik niet heb uitgelezen. De bedoeling is dat ik ontdek wat mijn schrijfstijl is. Spannend. Ik heb al een vermoeden welke kant het op gaat, maar laat me verrassen. Het leven is mooi als je elke dag iets leert.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s