Schoolreis

Het leven is elke dag anders. Maakte ik me gisteren druk over slavernij en ongelijkheid, rijd ik vandaag met een auto vol kinderen naar een speelboerderij om op schoolreis te gaan. Wat een leuke term vind ik dat “schoolreis”. Het was voor de kleintjes ook echt een reis en een beleving. Spelen, klimmen, pony rijden, kliederen, frietjes eten (of zoals een meer op de Randstad georiënteerd kindje corrigerend zei: patatjes) en natuurlijk een ijsje toe. Moe en dolgelukkig gingen we weer huiswaarts.

Wat me opvalt is het gemak waarmee kinderen zich bedienen naar elkaar toe. Hier en daar wordt er geduwd of een naar woordje gezegd en hup het andere moment lopen ze weer arm in arm te giechelen of te klauteren. Ook bewonder ik de kinderen die hun eigen ritme aanhouden. Ik heb minutenlang naar een kindje zitten kijken die heel op haar gemak met een schep het zand van de ene kant naar de andere kant manoeuvreerde en daarna weer terug. Heerlijk. Ook kwam bij de moeders het kind in hunzelf boven. Ik zag een moeder op de rekstok een buiteling maken, los gaan op de schommel en zelf ben ik tekeer gegaan in het disco springkussen. Even los zijn van alledag. Los van de beslommeringen en de stress van werken, huishouden en whatever.

De tomeloze energie van de kinderen blijkt toch ook een keer op te raken heb ik gemerkt. Na alles bewonderd te hebben, bestudeerd te hebben en elk klimtoestel beklommen te hebben gingen we huiswaarts. Een kindje sliep zodra de auto gestart werd. Mijn kinderen bleven moedig volhouden, maar eenmaal thuis gekomen en lekker gedoucht te hebben mochten ze een filmpje op tv kijken en zoef daar vertrok de oudste.

Nu liggen ze in dromenland, vast alles opnieuw te beleven en overdenk ik de dag. Wat kunnen wij (volwassenen) toch veel leren van kinderen. Hoe ze genieten van alles, hoe flexibel ze zijn, hoe makkelijk ze emoties uiten en weer laten gaan en hoe ze alles geven in het moment. Ik ben dankbaar voor deze dag en de lessen die ik vandaag weer geleerd heb. Voor mij was het een echt schoolreisje.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s