Roos: Einde

Hij kwam binnen en pakte me vast. Zo stonden we zeker tien minuten. Ik liet het gebeuren. Het voelde goed. Al die jaren dat we naast elkaar hadden geleefd kwamen in dit moment samen en ik voelde me verbonden. Ik stelde hem geen vragen. Natuurlijk vroeg ik me wel af hoe hij wist dat ik hier was en waarom hij mij had gezocht, maar ik voelde aan dat alles op zijn plaats zou vallen als ik hem zijn gang zou laten gaan. Hij pakte mijn hand en we gingen op het slaapbankje van Anna zitten. Op de vloer lagen alle brieven en foto’s en schriftjes. Buiten begon het keihard te regenen en bliksemschichten vuurden vervaarlijk door het raam naar binnen. Hij begon te vertellen.

‘Ik heb je heel wat uit te leggen, lieve Roos. Ik weet al langer dat Arthur de vader van Anna is en dat die smeerlap misbruik van haar maakte. De moeder van Anna was zijn secretaresse en langzamerhand werd ze zijn maîtresse. Ze kregen Anna en het leek er in eerste instantie op dat Arthur kalmeerde. Hij had nu twee dochters en dat leek een gunstig effect te hebben op hem. Dat was niet van lange duur. De jaren gingen voorbij, de vrouwen kwamen en gingen. Je moeder berustte in de situatie, maar ik zag dat ze er aan kapot ging. Ze vermagerde, ging amper naar buiten en wilde alleen maar bij haar bloemen en planten zitten. Arthur nam Anna wel eens mee naar het huis en dat maakte haar kapot. Ik haatte hem op die momenten. Hij was vaak weg en jij dartelde zo puur mogelijk door het leven en dat grote huis heen. Tot op die ene dag. Jij was veranderd. Ik begreep niet wat er was gebeurd, maar later plakte ik alle gruwelijke puzzelstukjes aan elkaar en werd het me duidelijk. Nog veel later werd ook duidelijk dat Arthur een relatie was begonnen met Anna. Ik probeerde haar te waarschuwen, maar kon haar niet bereiken. Ze sloot zich af voor de buitenwereld en leefde alleen voor Arthur.
Twee weken geleden zag ik Anna in de stad. Ik was boodschappen gaan doen en besloot een broodje te eten in de boekwinkel. Jij was niet aanwezig, althans dat dacht ik. Anna had de tafels schoon gemaakt en liep naar achteren. Ik zag dat ze door de deur met het bordje “privé” uit mijn zicht verdween. Nog geen vijf minuten later rende ze door diezelfde deur naar de toiletten. Ze zag bleek en in haar ogen zag ik angst. Ik besloot ook naar toilet te gaan om te kijken wat er met haar aan de hand was. Ik hoorde haar braken en schreeuwen. Het leek alsof ze verscheurd werd door wilde honden. Hartverscheurend huilde ze. De deur met het bordje “privé” erop stond op een kier en ik liep naar achteren. Daar was het kantoor van Arthur. De deur naar zijn kantoor stond een klein beetje open en ik keek door een spleet. Daar zag ik Arthur met een vrouw. Haar bovenlichaam was naakt en ze lag voorovergebogen op zijn bureau. Zijn broek hing op zijn knieën en ik zag dat de rok van de vrouw omhoog op haar billen lag. Hij stootte zijn geslacht hard in haar. Hij kreunde en de vrouw tilde licht haar hoofd op. Hij trok aan haar haren en toen leek het alsof mijn wereld instortte. Die vrouw die hij bruut en wild bereed, was jij Roos.
Ik rekende mijn broodje af en reed naar het huis. Legde de boodschappen weg en besloot dat ik nu de dagboeken van je moeder moest lezen. De drang was te groot. Ik ging niet eens voorzichtig te werk. Ik pakte de doos met oude dagboeken en zocht naar de juiste datum en daar stond wat ik al die jaren al had vermoed, maar niet durfde onder ogen te zien. Daar stond het geschreven en ik wist gelijk dat dit de waarheid was en dat dit grote gevolgen zou hebben en dat ik nu niet langer in de schaduw zou blijven staan. Je moeder betrapte me in haar kamer en liet me zweren dat ik het je nooit zou vertellen. Ze verbrandde die dagboeken zodat jij ze niet meer kon vinden, één exemplaar liet ze over: een gecensureerde versie met halve waarheden. Ik wist niet wat ik moest doen. Ze dwong me, ze dreigde met ontslag, met schande, met me kapot maken. Ik wist het niet meer.
Op een avond besloot ik dat ik iets moest doen en reed naar de boekenwinkel. Ik had Arthur gebeld en gevraagd of hij naar de winkel wilde komen voor een belangrijke bestelling. Hij was binnen. Dat moest wel, want ik had zijn auto zien staan om de hoek. Ik liep naar achteren en opende de achterdeur. Ik besprenkelde de keuken met benzine,  liep voorzichtig door naar de winkel. In het café gedeelte gooide ik nog meer benzine, maar ook schoonmaakmiddelen. Ik stak een lap in brand en gooide die in de ruimte, rende vervolgens weg en bleef op een afstand staan kijken hoe de winkel in de hens vloog. Niet veel later, toen de brandweer inmiddels was gearriveerd, zag ik jou met Arthur voor het brandende pand staan. Alles was mislukt. Ik wilde hem doden, Roos. Hij moest bloeden voor wat hij allemaal heeft gedaan.’

Ik keek naar de grond en wist niet wat ik moest zeggen. Gerard staarde naar het plafond. Het verhaal was er in één ademteug uit gekomen.  En nu zaten we hier naast elkaar. Gerard was dus mijn vader en wilde mij redden. Hij wilde iedereen redden. Hij had een poging gewaagd mijn moeder te redden. Hij wilde Anna redden en nu mij. Al die jaren had ik een bijzondere band met hem gevoeld en al die jaren klopte dat dus. Ik had in een korte tijd een vader verloren, een zus gekregen en verloren, een moeder verloren en een vader erbij gekregen. Het verhaal voelde niet als een einde, maar als een begin. Het begin van een nieuw leven, voor mij, voor Gerard en voor Anna. Zij was vrij en ik bevrijd. Vanaf dit moment kon Arthur mij niet meer raken. Hij was niet kapot gemaakt door Gerard, hij was niet dood gegaan bij de brand, maar hij zou mij nooit meer raken. Hij zou geen enkel kind ooit meer kunnen raken.

EINDE

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Eén gedachte over “Roos: Einde”

  1. 😳 afgelopen… En nu????? Geweldig verhaal , keek elke keer weer uit naar een nieuw stuk. Ben erg benieuwd wat er nu komt!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s