Krankzinnig

Soms denk ik wel eens dat we met zijn allen hier in het Westen krankzinnig zijn geworden. We weten niet meer wat we met al ons geld moeten doen en slaan door in de gedachte dat alles maakbaar is. Ik lees regelmatig de Volkskrant. Vooral de zaterdageditie krijgt de volle aandacht. Doordeweeks neem ik vaak onvoldoende tijd om rustig de krant te lezen en dat probeer ik dan in het weekend goed te maken. Een vriendin had een tip. Ze gaf aan dat ze in het weekend de krant van voor naar achter leest en de rest van de week de bijlagen uitpluist. Nu was het er van de week ook niet van gekomen om de bijlagen te lezen dus ben ik vandaag onder het genot van een kop thee en een gevulde bolus -wat een uitvinding-gedoken in Sir Edmund van vorige week.

Door Sir Edmund ben ik op de hoogte van de boeken die ik moet lezen en krijg ik elke week een mini college. Ik doe elke keer een poging om de column van Ionica -toffe naam- te begrijpen. Wiskunde was altijd een drama op de middelbare school, maar deze wiskundige lukt het bijna om mij een wiskundig vraagstuk te laten begrijpen.

Er is ook een gadgetdesk. Om eerlijk te zijn sla ik die informatie altijd over. Ik heb niets met gadgets, raak er niet warm van en de test van deze week onderstreept dit allemaal nog eens met een dikke vette streep. Waar gaat het over? De Babypod. Nu hoop ik dat u net zo verwonderd bent als ik. Een babypod? Is dat een soort iPad met nuttige informatie over de ontwikkeling en groei van een baby? Een soort dokter Spock 2.0? Nee, niet van dat alles. Het is een apparaat dat oogt als een gigantisch roze zaadcel, aldus de onderzoekers. Een foto bevestigd deze beschrijving. Boven in de knop zitten gaatjes en van binnen is een speakertje gemonteerd. De staart is een draad met een plug voor een koptelefoon. Niets van deze informatie heb ik zelf verzonnen. De gadgetdesk heeft het ding uitvoerig bestudeerd en wat blijkt, het is een muziekspeler.

Oh, niets bijzonders hoor ik u verzuchten, want tot nu toe kent deze blog nog geen boeiende wending. Nou, houdt u vast daar komt tie. De muziekspeler wordt bij een zwangere vrouw vaginaal ingebracht zodat de foetus van zeer nabij kan kennismaken met muziek. Ik laat nu even een pauze zodat deze informatie kan indalen zoals dat door hippe mensen wordt genoemd.

Bent u er weer? De gedachte is dat baby’s in de buik behoefte hebben aan muziek zodat ze er rustiger van worden, intelligenter, taliger, motorisch beter en ze zich prettiger voelen in hun verblijf gedurende negen maanden. Er wordt veel beweerd over de invloed van muziek op foetussen, maar ondertussen is er geen wetenschappelijk bewijs dat de voornoemde voordelen echt bereikt worden. Maar los daarvan. Ik ben zelf een paar keer zwanger geweest en weet dus uit ervaring dat er een moment in de zwangerschap komt dat je verfoeid dat er ooit iets in je vagina is geweest. Laat staan dat je met een baby van tig kilo en banden die rekken waardoor je helse pijnen ervaart, nog iets nieuws daaronder naar binnen wil schuiven. De gadgetdesk heeft een proefpersoon bereid gevonden om het apparaat in te brengen en te testen. Ze constateert dat de speaker best groot is en dat er niets gebeurt. De baby reageert er niet op. En dat vind ik dus echt klasse. De revolutie onder baby’s tegen rare gadgets. Baby’s hebben helemaal geen zin in dat gedoe en de wanhopige pogingen van ouders om van hun creatie het meest fijngevoelige hoog intelligente en muzikale wonder te maken. Een baby wil gewoon liefde, aandacht, eten en poepen. Hoe ingewikkeld kan het zijn?

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s