Wanhopig op zoek naar het woord, de zin,
het verhaal, de titel,
zoals een blanco canvas gevuld wordt met
de compositie, de kleuren, de diepte, de idee
laag voor laag
structuur over structuur.
Mooie zinnen vloeien voort
als druipend nectar uit een bloem,
soms moeiteloos, soms onder dwang
maar wat is mooi,
wat is schoon, wat is kunst?
Woorden lukraak achter elkaar plaatsen maakt nog
geen zin, zinnen die op elkaar voortborduren
maken nog geen verhaal, gedicht, lied.
Mooie woorden vind ik overal, op straat,
op een muur, in een folder, op zolder.
Woorden als contemplatie, extase, klavecimbel, inquisitie, parasiteren,
niet altijd bruikbaar, doch wel schoon,
die klank, die samenstelling,
als een symfonie die je voert naar andere
werelden, verre oorden.
Dat is het doel, dat is de wens,
tot die tijd blijf ik zoeken.
Biancaschrijftblog 