Kinderleed

 

de winterse kou hing in ons oude huis
de vloeren kraakten en als het regende
werden pannen weggezet
om de tranen van boven op te vangen

bij de gaskachel stond een kleine bruine bank
daar zat mijn moeder
met haar koper gedraaide krullen

kom even bij me zitten, zei ze
ik moet je iets vertellen
dit jaar komt Sinterklaas niet
want hij bestaat niet

de man in die witte jurk
met die mijter op
dat is je ome Ben

fijn dat we gepraat hebben

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s