Verbeelding

ik hoorde hem zeggen
weg met het cynisme
verbeelding aan de macht

nu verbeeld ik me
dat de takken van de bomen
hersenen zijn in de lucht

dat het koeren van de duif
een vliegtuigmotor is
die naar de zon vlucht

dat het tintelen in mijn
slapende been een slang
is die door mijn lijf zucht

nou ja, ik zit hier
mijn hoofd in de zon
het getetter, gekwetter en geklingel

aanhorend en verbeeld me
een leven vol verbeelding

ONMOGELIJK

schreeuw ik cynisch

Onbekend's avatar

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Eén gedachte over “Verbeelding”

Plaats een reactie