De spiegel zegt me
iets anders dan
mijn gedachten
het beeld vervormt
telkens opnieuw

De tranen glijden
langs de binnenkant
van mijn wangen

Stil vanbinnen

Uiteindelijk gaat het
niet om jou
geen blonde lok
die ik wil beminnen
geen blauwe ogen
die ik wil kennen

Het gaat niet om jou

Alles verandert en ik vaar mee
in de woelige storm en weet dat
als ik dit schip verlaat
en nogmaals in de spiegel kijk
mijn gedachten een beeld vormen.