Verward

De leegte vult mijn maag
gedachten gaan op reis
naar afgelegen gebieden
waar witte zandstranden
trots paraderen met
hun schoonheid
zich laten kussen
door het koele water

Dan pakken ze
het vliegtuig zwevend
door de hoge wolken
flarden mistvlagen in
mijn ogen en ik zie
niet wat er niet meer is
ontken ik dan wat er
wel is

Verward staar ik
naar de zwarte doos
voor me, troost biedend
berustend, twijfelend
angstig, bozig, leeg
geen wit zandstrand
te bekennen, alleen maar water
zorg dat ik niet verdrink

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s