Last

De kriebel blijft
een ongenode gast
die vast zit

Zijn vriend kruipt
omhoog
ze kruisen elkaars pad

Vuurwerk blijft uit
ademnood verpakt in
groene verse fluimen

Konen rood en rond
als sappige appels
op een koude herfstochtend

Wat rest is de tijd
die het vast weer
zal leren

Kan het moeilijk
verteren dat het daar
telkens weer om draait

De tijd is duivels
sluipt rond en weet
welk moment toe te slaan

Hij heerst als heerser
krijgt als krijger
niet te stoppen

Geef me dan maar over
nu en dan of toch niet
keer mijn rug naar die gast

Laat los die last

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s