Oma

Bloemen overal,
op het behang, het theekopje
en in je penseel

Gezeten op de bank
mijmerend over toen
en over hem

Hij die te vroeg vertrok
achterlatend
dat wat had kunnen zijn

Op je stoel bezie je
de wereld vanuit
al je ervaringen

Het geluid van de bommen
de geur van armoede
een litteken op je borst

Verminkt en trots
al die verhalen
maken me aan het lachen

Ook voel ik je tranen
ze glijden van binnen
door me heen

Het gat in je ziel
kan ik niet vullen
hij zal altijd tussen ons in staan

 

 

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s