Bloemen overal,
op het behang, het theekopje
en in je penseel
Gezeten op de bank
mijmerend over toen
en over hem
Hij die te vroeg vertrok
achterlatend
dat wat had kunnen zijn
Op je stoel bezie je
de wereld vanuit
al je ervaringen
Het geluid van de bommen
de geur van armoede
een litteken op je borst
Verminkt en trots
al die verhalen
maken me aan het lachen
Ook voel ik je tranen
ze glijden van binnen
door me heen
Het gat in je ziel
kan ik niet vullen
hij zal altijd tussen ons in staan
Biancaschrijftblog 