Berlijn (2)

Ik zou nog terugkomen op de vraag of ik me, net zoals Kennedy, ook ein Berliner voel. Mijn antwoord is kort: Nein.

De stad is bijzonder, de geschiedenis voelbaar, maar ik voel geen verbinding. In Parijs duizelt het van de schoonheid, in Bath werd ik gegrepen door Jane Austen, Wenen kent de mooiste gebouwen en zo kan ik nog meer steden omschrijven. Wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze op een of andere manier mij betoveren. Dat ik al struinend door de straten mezelf inbeeld hoe het zou zijn als ik daar zou wonen. Dat ik me waan een Parisienne te zijn of een English lady aan de high tea.

Maar in Berlijn heb ik die gevoelens niet. Ik voel alleen maar hoe het is geweest. Die oorlog zit dieper in mijn genen dan ik dacht. Het maakt dat ik de stad er niet los van kan zien. Daarbij opgeteld de mentaliteit van de mensen die ik ben tegen gekomen, zorgt ervoor dat ik deze stad zonder traan ga verlaten. Helaas: ich bin kein Berliner.

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s