Energie

Vandaag was ik weer aan het werk gegaan. Na een week thuis zitten met veel tranen vond ik het weer tijd voor een andere omgeving. Het fijne van je zelf even helemaal afsluiten is dat je weer met je beide benen op de grond staat. Dus toen ik vanochtend de eerste werkperikelen voorbij zag komen was mijn eerste gedachte: “Ach, waar maken we ons toch zo druk om.” Dat geeft ruimte en lucht. Ik merk dat een verlies van een dierbare alle energie in je lijf opslurpt en dat voor de categorie onzinnige zaken mijn energieloket tijdelijk gesloten is. Dat is wel eens fijn.

Na verloop van tijd verlies ik me vast wel weer in allerlei onbenulligheden waar ik me dan weer enorm over ga opwinden, maar voor nu heb ik daar dus geen ruimte voor. De vraag komt dan wel op: waarom zou je op het moment dat je energievoorraad goed gevuld is en je verder geen noemenswaardige ingrijpende zaken in je leven hebt, je zo druk maken om die collega die niet meewerkt, of die baas die nooit vraagt hoe het met je gaat of dat glas dat omvalt of die poes die in je benen hangt omdat hij een leuk wiebelig touwtje aan je broek ziet of die man die zijn sokken niet opruimt of die buurvrouw die altijd te laat op een afspraak komt of de kapper die alleen maar roddelt over anderen waardoor jij weet dat als je je kont hebt gelicht zij ook over jou gaat kwaadspreken of dat gezeur op tv over het weer? Waarom doen we dat? Waarom steken we energie in dingen of mensen die alleen maar bezig zijn die energie op te slurpen?

Ik doe het vanuit plichtsbesef, vanuit mijn opvoeding “zo hoort het” of om “de lieve vrede te bewaren” of vanuit sociaal gewenst gedrag. Ik ben geen socioloog, maar ik denk dat we ons druk maken om niets om op een bepaalde manier grip op de wereld te houden en verbinding met anderen te zoeken die zich herkennen in jouw drukdoenerij.

Wat ik heb geleerd uit de strijd die Marlies heeft gevoerd is dat er slechts een aantal mensen zijn die jouw liefde en volledige energie waard zijn. Velen zijn passanten. Daar is niets mis mee, maar dan moet je wel accepteren dat het passanten zijn en niet vasthouden aan iets wat er niet is. Sommige zaken kun je zelf veranderen door er anders naar te kijken. Alles wat je aandacht geeft, groeit zegt Boeddha. Sta je positief in het leven dan zal de aandacht die je geeft aan positieve zaken ervoor zorgen dat je meer positieve zaken aantrekt. Voor een groot deel is dat een keuze. Hoe ik naar die collega of baas kijk, kan ik veranderen. Daar heb ik invloed op. Het blijft een momentopname en niet altijd even makkelijk. Waar het volgens mij omgaat is dat je vooral jezelf niet verliest door teleurgesteld te raken door het gedrag van anderen en dat je op de juiste wijze voldoende energie overhoudt om de wereld aan te kunnen met alles wat daarbij hoort, zinnig of onzinnig.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s