Dankbaar

De liefde heeft hoogtij gevierd.

Gisteren waren we omringd door vrienden, familie en collega’s (maar dan wel die aller aller liefste collega’s waarvan eigenlijk het stempel “vrienden” gewoon veel beter passend is en vanaf nu ook gewoon vrienden worden genoemd- om een korte zin overbodig lang te maken- excuses daarvoor). Nieuwe mensen leerde ik kennen en leuke gesprekken zijn er gevoerd, maar bovenal werd er veel gelachen en genoten van het eten, drinken en elkaars gezelschap. Ik had van te voren niet bedacht hoe het feest zou uitpakken, maar dit was wel beter dan ik had kunnen fantaseren. Het ontroerde me dat zo veel mensen ons zo een warm hart toedragen. De mooie woorden op de kaarten koester ik.

Mijn tante die heel erg ziek is, was erbij en genoot. Dat was absoluut een hoogtepunt. De collega’s van mijn man die zich afzonderden, maar onmiddellijk aansluiting vonden bij mijn zus, genoten van de tap en hun oergevoel kwam heerlijk los bij de BBQ. De familie die gezellig met elkaar aan het keuvelen was, Annie en Paulus die met Pauline een knus hoekje hadden gevonden en dan de statafel met mijn collega’s -pardon vrienden-. Iedereen vond een plekje. Ik leerde Nicole kennen en daar ben ik dankbaar voor. Wat een mooie vrouw met een heerlijke persoonlijkheid. Op en top verliefd en zoenend met een vrouw in mijn tuin, hoe fantastisch is dat om mee te maken. Pepe en Gerda (mijn allerliefste werkmaatjes), Marjan en Maaike (mijn kunstzinnige zusters), Marizella (kort maar krachtig aanwezig), Cees en Mieke (altijd gezellig) en alle hulp van PG en Diana. Oma Nellie -de door ons uitgeroepen oma, waarmee totaal geen bloedrelatie bestaat- die gezellig aan tafel bij de familie zat. En dan uiteraard mijn directe familie, met de kleinste telg van drie maanden die overprikkeld naar huis vertrok. Het einde was hilarisch met een beschonken zwager die een totaal andere taal spreekt dan ik en ging uitleggen dat hij heel goed zijn hik weg kan krijgen. Dat ging ongeveer zo: ‘ik ben de hik helemaal master weet je. Ja man, dat is niet normaal, begrijp je, want ja als ik dan gewoon man, dat is toch duidelijk? Ik master die hik. Master tot de max. Echt wel. Ga ik vet rijk mee worden met masterclasses hik-les geven en zo, of niet man. Ach vet jongu.’

Het was een memorabel feest. We hebben genoten, zijn dankbaar voor de aanwezigheid van iedereen. Uiteraard ook diegenen die in deze blog geen hoofdrol hebben gekregen. Zoals velen tegen ons hebben gezegd: ‘Op naar de 25 jaar.’ Daar zijn we vandaag alweer een stapje dichter bij gekomen. En laten we dan vooral niet vergeten elke dag even elkaar aan te kijken en te herinneren dat de liefde elke dag gevierd mag worden. Dat hoeft niet altijd met een tap en een BBQ, een blik, een kus is al voldoende.

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Eén gedachte over “Dankbaar”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s