Dagen sluipen voort,
alsof ze zonder betekenis kunnen vergaan,
alsof ze nietszeggend stilzwijgend,
de spot drijven met ons.
Hoe vul je die dagen dan in?
Tijd is niet te vatten in een moment,
helpt het staren naar het scherm,
krijg je daardoor vat op de werkelijkheid.
Triest is het aanblik,
weggezet als vuilnis bij de straat,
scherm in de hand, afgesloten voor inhoud,
geen woorden worden meer gewisseld,
alleen vingertoppen zijn in beweging,
de omgeving vervaagt en de dagen,
die sluipen verder.
Biancaschrijftblog 