Bruidsjurken

Het is vandaag voor het eerst dat ik een halve geschreven blog niet publiceer maar met één druk op de knop de digitale prullenbak in flikker. Excuseer mijn taalgebruik. Ik wilde schrijven over regels, maar vond het na de helft genoeg gezeur en het minst boeiende dat ik ooit had neergelegd in woorden op dit forum. Dan iets over opvoeden misschien? Nee, ook niet. Ik heb geen zin in een klaagzang. Natuurlijk zou ik kunnen schrijven dat ik na het woord “mamma” vandaag in twee uur tijd minstens vierenvijftig keer voorbij heb horen komen, te moe ben om nog een reactie te geven aan mijn kinderen, maar dat doe ik niet. Ik wil niet zeuren over mijn kinderen of klagen over het weer, mijn vermoeidheid en de poep die al dagen aan het roeren is in mijn darmen en het eindstation maar niet kan vinden.

Puf. Nee zeg, kom op. Het leven moet gevierd worden. Leuk en aardig allemaal, maar vanavond kan ik gewoon mijn slingers niet vinden en heb ik geen zin om een ander daarmee te belasten.

Als ik een dergelijke mentale staat bereik zoals hierboven dan helpen altijd een paar dingen: thee drinken, chocolade eten (maar gelet op de lijn en vooral die ik graag zou willen bereiken -een iets minder ronde- is dat niet voor handen) naar een schilderij van Modigliani kijken, Janis luisteren en TLC kijken. Echt waar, hoe zwaarder mijn gemoed hoe luchtiger de programma’s die ik kijk. Ergens komt er dan weer een balans. Mijn voorkeur gaat uit naar programma’s over bruidsjurken. Ik vind ze allemaal even lelijk en alle dames even hysterisch, maar ik smul er zo van. De budgeten die de dames spenderen aan een stuk stof is buiten proportioneel. Afrikaanse landen kunnen met dat geld uit de armoede komen. En dan te bedenken dat de dames de jurk één dag aan hebben en dan vervolgens na gemiddeld 26 maanden weer gaan scheiden. Het bekijken van dermate infantiel, kinderachtig en diva-gedrag zorgt ervoor dat ik weer helemaal opbeur.

Dus wat ik nu ga doen is de laptop rust gunnen, een kop thee zetten en TLC aanzetten. Op naar de andere kant van de wereld.

 

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s