Zwart-wit bestaat niet
gedachteloos staren naar een scherm
het leven leeft niet
mag ik wat zout voor mijn ei
de banaliteit van een vraag
leeft de vraag
sporen raken soms bijster
boeit me niet
raakt me niet meer
want de zon laat alles sidderen
het ei bakt aan
verschroeide verzwaarde lucht
aarde zwart en rafelachtig rauw
handen koud en toch ook heet
verbrand ei in de wasbak
nu neerzitten met die pakken
maakt alles verwarrend
toch maar weer een ei proberen
in de pan gehakt
de clichés afgeworpen
doorbakken wit-geel, wat een bestaan.
Biancaschrijftblog 