Victorie

Verstilling                                                                                       Foto: Maaike Dekkers

Je steekt je armen uit, ik wil bij je schuilen
niet alleen voor de brandende zon
meer nog voor de neerslachtigheid

die op de loer ligt om me van achteren te
grijpen, net zoals een leeuw zijn
prooi als bij verrassing bespringt en verscheurt.

Wat ik nodig heb kan jij me bieden
niet alleen door je formaat, je grootsheid,
je aanwezigheid geeft me de mogelijkheid
te vluchten voor de drang de schaduw
op te zoeken, het licht bij donker uit te sluiten.

In jouw armen ruik ik de zoete geur van
veiligheid, zoals de appeltaart de keuken geurt om
de potentie van gezelligheid aan te geven
zo draag jij de geur bij je van de bescherming
die je me zal bieden voor welke storm dan ook.

De stormen die gaan komen… dat weet ik
de wind zal zijn best doen het riet te laten barsten
de regen dringt als een onwelkome gast binnen
de bliksem slaat op het juiste moment toe.

Dit alles kan mij niet deren,
kijk ik uit het raam, zie de storm op zijn
zwarte hengst door het hek binnen
marcheren.

Die strijd gaat hij verliezen,
jouw armen zijn sterker dan alle rossen,
stalen of van vlees tezamen, en met
jouw geur breng je de laatste vernietigende slag toe.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s