Kritiek

De stukjes die ik schrijf ontstaan vaak pas als ik achter de computer ga zitten en met mijn vingers boven het toetsenbord hang. Alsof ze gestuurd worden door mijn armen vliegen mijn vingertoppen, nou ja drie van de tien, want blind typen kan ik -helaas- niet, over de toetsen. Ik kan aardig snel typen met deze drie vingers, dus voel ik het niet als een al te groot gemis dat ik op school geen aandacht heb besteed aan type-les.

Vandaag gebeurt er niets. Vingers weigeren dienst. Ik kom op niets. Niets zinnigs om te delen in ieder geval. Dat ligt aan mevrouw kritiek. Deze interne professionele criticaster is een vrouw van mijn leeftijd maar dan met een grijs nietszeggend opgestoken kapsel, brilletje half op haar neus, groenkleurig verwassen afgedragen mantelpakje aan en een nasale zeurderige stem. Ze heeft een negatieve inslag en voelt de behoefte om alles -vooral wat ik doe- te bekritiseren. Zij is vandaag goed op dreef. Ze heeft het volgende al naar voren gebracht. Ik kan niet schrijven. Ik heb geen leuke verhalen. Mijn taalvaardigheid is niet in orde. Er is niemand geïnteresseerd in mijn schrijfsels. Ik verdoe mijn tijd. Ik ga het toch niet volhouden. Dat boek komt er nooit. Ik stel niets voor.

Dit gaat een tijd zo door. En ik ben er helemaal klaar mee. Dus mevrouw kritiek ik heb nieuws voor u. Ik luister niet meer naar u. Soms komt u wel eens met een goed idee of zorgt u ervoor dat ik genuanceerd te werk ga, maar dit negatieve gedoe daar helpt u niemand mee. Het is niet nodig en zeker niet behulpzaam. Ik dank u voor de tijd dat u enige positieve inbreng in mijn leven had, maar het is nu echt tijd om afscheid van elkaar te nemen. Ik raad u aan om uw tas te pakken en te vertrekken -ze woont namelijk ook bij ons in huis.  Ga naar de kapper en laat een leuk fris kapsel aanmeten. Vervolgens pakt u de trein naar Antwerpen, daar koopt u een lekker zittende jeans met een kek truitje erop, gaat u uitgebreid lunchen en bezoekt u het Koninklijk museum voor schone kunsten. Daar gaat u minimaal een half uur voor het zittend naakt van Amedeo Modigliani zitten en laat u betoveren. Zie de schoonheid van dit schilderij en reflecteer dat naar de schoonheid om u heen. Dit schilderij vertegenwoordigt alles wat een vrouw kan zijn. Hoe een man een vrouw ziet, een machtig en wonderschoon wezen vol passie en kracht. Trekt u daar een les uit, want u bent ook deze vrouw. En als laatste adviseer ik u als u het museum verlaat, de wereld te aanschouwen vanuit de ogen van de kunstenaar. Het leven is een groot kunstwerk en u bent daar onderdeel van. Lieve mevrouw kritiek, ik wens u het allerbeste.

Auteur: schrijfbianca

Ik schrijf, dus ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s