ik zag een gedicht
ze was wat aan de
kleine kant
kwam met de trein
stapte uit in Breda
ze was op het eerste
gezicht kleurrijk
en op het tweede ook
ze zag me en wuifde
woorden naar me toe
Ik ving ze, stopte ze
in mijn binnenzak
van mijn blauwe parka
thuis pakte ik ze uit
woord voor woord
alleen voor mij
stopte ze daarna
zorgvuldig weg in een
fluwelendoosje
dag gedicht
Biancaschrijftblog 