Leesmonster

Cato is bijna 4 jaar en 9 maanden en loopt op het moment met haar neus omhoog trots door de kamer. Iedereen die het horen wil en ook diegenen die het niet horen willen, worden getrakteerd op een staaltje eigenwaarde. En waarom? Cato heeft met haar 4 jaar en 9 maanden haar eerste boek helemaal zelf uitgelezen.

Nu is de moeder van dit schepsel ook bijzonder trots en schrijft dan ook een blog over dit fantastische meisje die de wereld van de verbeelding door woorden is binnengestapt. Een wereld die haar leven voorgoed zal veranderen. Een stap waar ze haar leven lang plezier van zal hebben.

Die trotse Cato vertelt breeduit tegen oma over haar boek. Floddertje die met een mixer tomatensoep voor haar zieke moeder maakt en die Floddertje die teveel badschuim in het bad doet en die gekke Floddertje die haar hoofd kaal scheert en medestanders vindt zodat ze op de achterhoofdjes letters kan schrijven waardoor de legendarische zin ontstaat “Wij eisen ijs.” Ze heeft dus niet alleen een boek gelezen, ze heeft de verhalen ook echt begrepen.

Cato doet me ook wel denken aan Floddertje. Niet dat ze zich altijd zo vies maakt, maar meer het eigenzinnige karakter dat in haar zit. Ze is stoer, houdt van voetballen en dino’s en wil later motor maker worden. Ook heeft ze een nieuw woord geleerd (niet van Floddertje trouwens). Dat woord wordt te pas en te onpas gebruikt. Helaas is het niet het mooiste woord, maar hij bekt wel lekker. Het gaat om: “getverpielekens.” Het woord wordt in de volgende context vaak gebruikt:

Mamma: Cato, kun je even opruimen?
Cato: ah, nee getverpielekens.

Mamma: Cato, wat wil je op je boterham?
Cato: doe maar getverpielekens pasta.

Mamma: Weltrusten Cato, tot morgen, slaap lekker, houd van jou.
Cato: Houd ook van jou getverpielekens mamma.

Dat eerste boek heeft veel teweeggebracht. Ben benieuwd wat volgt.

Verandering

Een kleine verandering kan een groot effect hebben. Dat heb ik al meerdere malen ervaren. Na het opruimen van de kerstboom besloten manlief en ik de bank anders weg te zetten in de woonkamer. We hebben een vrij grote hoekbank, dus veel opties om hem weg te zetten hebben we niet. Maar toch is het effect groots. De woonkamer lijkt ruimer, gezelliger en ik voel me nog meer thuis in mijn huis.

Ook een andere haardracht kan ervoor zorgen dat de eigenaar van die dracht zich helemaal anders voelt. En geloof mij, ik heb al veel verschillende coupes gehad. Het lijkt wel of je dan even een ander mens bent, de geëvolueerde versie van jezelf.

Vandaag besloot ik, alweer voor de tweede keer, om mijn weerstand tegen het jaarlijkse handjes-schudden-met gebruik making van de woorden-“beste wensen”-festijn de kop in te drukken. Ik toverde mijn beste glimlach op mijn gezicht en betrad met veel goede moed de kantine en hal van het werk. Ik schudde mijn gevoel van sociale ongemakkelijkheid en mijn principes over boord en stortte me op de menigte. Een kwartier later en vele handen schudden en hier en daar een zoenpartij verder, stond ik uitgeput en bezweet aan een ontbijt die niet smaakte. Maar toch voelde ik me anders. Voor het eerst voelde ik me als iemand die dit soort situaties met gemak de kop biedt en daar zelfs enige vorm van plezier aan beleeft. Of was het opluchting dat het weer voorbij was?

In ieder geval geeft verandering ruimte. Welke ruimte dat precies is, is misschien niet altijd gelijk duidelijk. Ik ben in ieder geval blij dat het morgen weer “gewoon” een werkdag is en alweer 3 januari.

Nieuwjaar

Een blanco jaar
ligt voor me
als een pas gezaaid veld
er is niets,
maar toch alles

De dag gaat door
over in de volgende
oliebollen markeren de
overgang
voornemens nemen hun
intrek

Opluchting maakt zich
meester
voorlopig niet meer gourmetten
met haar
niet meer opzitten
bij hem

De dag gaat voort
nu al weer bijna ten einde
zonder einde, want blijft
de adem, dan blijft de dag
als een elastiek
langer en langer